συρίζω
συρίζω, to play the syrinx
σῡρίζω, A. Pr. 357, Th. 463, Hp. Int. 10, E. Ion 501 (lyr.), Apollod. 3.10.2; Att. συρίττω Pl. Tht. 203b, Arist. HA 611b26; Dor. συρίσδω Theoc. 1.3, etc.: fut. συρίξομαι Luc. Bis Acc. 12, etc.; συρίσω Hero Spir. 1.41, Longus 2.23; συριῶ LXX Is. 5.26, al.: aor. ἐσύριξα Ar. Pl. 689; later ἐσύρισα Babr. 114.4, Luc. Harm. 2: (*συρίγγ-yω, cf. σῦριγξ):—
- play the σῦριγξ, pipe, ὅτε . . συρίζεις, ὦ Πάν E. l.c.; ἁδὺ δὲ καὶ τὺ συρίσδες Theoc. 1.3; συρίζων ὁ κηροδέτας κάλαμος E. IT 1125 (lyr.): c. acc. cogn., συρίζων ποιμνίτας ὑμεναίους Id. Alc. 576 (lyr.).
- II make any whistling or hissing sound, hiss like a serpent, συρίξας ἐγώ Ar. Pl. 689; ψόφος . . οἷον συριττούσης τῆς γλώττης, of the tongue sounding σ, Pl. Tht. 203b; συριζόντων κατὰ πρύμναν . . πηδαλίων E. IT 431 (lyr.); of the wind, whistle, Babr. l.c.: c. acc. cogn., συρίζων φόβον A. Pr. 357; φιμοὶ δὲ συρίζουσι βάρβαρον βρόμον Id. Th. 463.
- 2 hiss an actor (cf. σῦριγξ I.2), ἐξέπιπτες ἐγὼ δʼ ἐσύριττον D. 18.265, cf. Timocl. 2 D., Luc. Nigr. 10, etc.
- b c. acc. pers., hiss him, D. 21.226:—Pass., Aeschin. 3.76,231, Pl. Ax. 368d, Aristid. Or. 34(50).7.
1 συρίζω (f. -ίξομαι, réc. -ίσω, att. -ιῶ ; ao. ἐσύριξα, réc. ἐσύρισα ; pf. inus.) [ῡ]
I intr. :
1 jouer de la flûte champêtre, Eur. Ion 500 ; Thcr. Idyl. 1, 3 ; en parl. de la flûte elle-même, résonner, Eur. I.T. 1125 ||
2 p. ext. siffler, Eschl. Sept. 463 ; en parl. de gouvernail, Eur. I.T. 431 ; d’un sifflement analogue à celui d’un serpent, Ar. Pl. 689 ; de la langue qui fait entendre un son sifflant, Plat. Theæt. 203b ; du vent, Babr. 114 ||
II tr.
1 chanter sur la flûte champêtre, acc. Eur. Alc. 579, etc. ||
2 siffler pour marquer sa désapprobation, d’où particul. expulser en sifflant, siffler (un acteur) acc. Dém. 586, 16 ; au pass. Plat. Ax. 368d ; Eschn. 64, 29 ; 86, 41 ; abs. Dém. 315, 10 ; Luc. Nigr. 10, etc. ||
➳ Fut. συρίξομαι, Luc. Bis acc. 12, Nigr. 10 ; réc. συρίσω, Héron Spir. p. 194d ; att. συριῶ, Spt. Job 27, 23 ; ao. ἐσύριξα, Ar. Pl. 687 ; σύριξ’ (cf. σαλπίγξω de σαλπίζω) Orph. Arg. 995 ; réc. ἐσύρισα. Dor. prés. ind. συρίσδω, Thcr. Idyl. 1, 3 ; 1, 14, 16 ; att. συρίττω.
Étym. σῦριγξ.
2 συρίζω [ῠ] agir ou parler en Syrien, Sext. M. 1, 314 ; Luc. M. cond. 10.
Étym. Σύρος.
1. abs. of met acc. v.h. inw. obj.
a. op de panfluit blazen
b. van allerlei geluiden sissen:
2. met acc. uitfluiten (ter afkeuring); ook pass.
συρίζω, [ῡ], dor. συρίσδω, att. συρίττω, fut. συρίξω u. besser attisch συρίξομαι, doch findet sich auch συρίσαι, Luc. Harmon. 2,
pfeifen ; eigtl. von Schlangen, Zenodot. hinter Ammon.; von der Pfeife, συρίζων ὁ κηροδέτας κάλαμος, Eur. I.T. 1175 ; φιμοὶ δὲ συρίζουσι, Aesch. Spt. 445 ; auch σμερδναῖσι γαμφηλῇσι συρίζων φόνον, Prom. 355 ; συρίζων ποιμνήτας ὑμεναίους, Eur. Alc. 579 ; auch συριζόντων κατὰ πρύμναν εὐναίων πηδαλίων, I.T. 431 ; συρίξας, Ar. Plut. 689 ; ψόφος τις μόνον οἷον συριττούσης τῆς γλώττης, Plat. Theaet. 203b, auszischen ; δήμου παίγνιον συριττόμενον, Ax. 368d ; ἐξέπιπτες, ἐγὼ δὲ ἐσύριττον, Dem. 18.265 ; συρίξομαι, Luc. Nigr. 10 ; συριττόμενος ὑποκριτής, 8.
pfeifen ; eigtl. von Schlangen, Zenodot. hinter Ammon.; von der Pfeife, συρίζων ὁ κηροδέτας κάλαμος, Eur. I.T. 1175 ; φιμοὶ δὲ συρίζουσι, Aesch. Spt. 445 ; auch σμερδναῖσι γαμφηλῇσι συρίζων φόνον, Prom. 355 ; συρίζων ποιμνήτας ὑμεναίους, Eur. Alc. 579 ; auch συριζόντων κατὰ πρύμναν εὐναίων πηδαλίων, I.T. 431 ; συρίξας, Ar. Plut. 689 ; ψόφος τις μόνον οἷον συριττούσης τῆς γλώττης, Plat. Theaet. 203b, auszischen ; δήμου παίγνιον συριττόμενον, Ax. 368d ; ἐξέπιπτες, ἐγὼ δὲ ἐσύριττον, Dem. 18.265 ; συρίξομαι, Luc. Nigr. 10 ; συριττόμενος ὑποκριτής, 8.
ιβʹ ἡμέρας συρίσας τρίς
silba durante doce días tres veces
después da un gran silbido, luego, chasquea los labios diciendo
συρίζω
- Ito play the σῦριγξ, to pipe, Eur., Theocr.; c. acc. cogn., συρίζων ὑμεναίους Eur.
- IIto whistle, hiss, Aesch., Ar.:—c. acc. cogn., συρίζων φόνον hissing forth murder, Aesch.
- 2to hiss an actor, Lat. explodere, Dem.