τριακονταέτης
τριακονταέτης, thirty years old
Could not find τριακονταετῆ in Logeion dictionaries.
τριακονταετῆ neuter nominative plural, neuter vocative plural, neuter accusative plural, masculine accusative singular, feminine accusative singular of τριακονταέτης
τρῐᾱκοντα-έτης, Ion. τρῐηκ-, ες,
- thirty years old, Pl. Lg. 914b, 961b (in the former place without a variant, in the latter codd. AO have τριακοντʼ ἔτη), PAmh. 2.84.12 (ii/iii A. D.), Riv.Fil. 57.379 (Aptera, iii/iv A. D.); also in forms τριᾱκοντέτης (q. v.) and τριᾱκοντούτης, ου, ὁ, acc. pl. τοὺς τριακοντούτας the men of thirty years, Pl. R. 539a, Lg. 670a; nom. sg. masc. -ούτης Gal. 6.471; fem. τριακοντοῦτις, Is. 6.14, CRAcad.Inscr. 1932.85 (Tipasa in Mauretania).
- II of or for thirty years, τριακονταέτεις σπονδαί Th. 5.14, X. HG 5.2.2; αἱ τριακοντούτεις σπονδαί Th. 1.23, 115, 2.2 (whence 5.14 and X. l.c. have been corrected): in fem. form, σπονδὰς τριηκοντοέτιδας (v.l. -ταέτιδας) Hdt. 7.149; σπονδαὶ τριακοντούτιδες Ar. Ach. 194, cf. Eq. 1388, Th. 1.87 (though elsewh. he uses the form in νς as fem., v. supr.).
τριακοντα·έτης, ης, ες [ᾱκ] adj. de trente ans, Thc. 5, 14 ; Xén. Hell. 5, 2, 2 ; Plat. Leg. 914b.
Étym. τρ. ἔτος ; cf. le suiv.
τριακονταέτης, [ᾱκ], ὁ, der Dreißigjährige, Plat. Legg. VII.961b u. öfter, nach den bessern mss. auch Thuc. 5.14.
τριακονταέτης
- Ithirty years old, Plat.; in contr. form, οἱ τριακοντοῦται the men of thirty years, Plat.; fem. τριακοντοῦτις Isae.
- IIτριακονταέτης, ες, of or for thirty years, Thuc.;—in fem. form, σπονδαὶ τριηκοντουτίδες Hdt.; αἱ τριακοντούτιδες σπονδαί Ar.