τρύπη
τρύπη, a hole
τρῡπ-η, v. τρῦπα.
τρύπη, ης (ἡ) [ῡ] trou, Anth. 14, 62.
Étym. τρυπάω.
τρύπη, ἡ, das Loch, wie τρῦπα.
[Ueber die Länge des υ vgl. Jacobs AP p. 801.]
[Ueber die Länge des υ vgl. Jacobs AP p. 801.]
τρύπη, ἡ,
τρύω
- a hole, Anth.