τρύπησις
τρύπησις, boring
τρῡπ-ησις, εως, ἡ,
- boring, Arist. EE 1242a18, Thphr. HP 5.3.3; τῶν αὐλῶν Aristox. Harm. p.37 M., cf. Apollod. Poliorc. 149.2.
τρύπησις, εως (ἡ) [ῡ] percement, perforation, Arstt. Eud. 7, 10, 4 ; Aristox. Harm. el. p. 37d; Geop. 4, 13, 1.
Étym. τρυπάω.
τρύπησις, ἡ, das Bohren, Arist. eth. Eud. 7.10.