φάρ
φάρ, far, spelt
φάρ, φαρός, τό,
- Lat. far, spelt, Sor. 1.98, Aret. CA 2.2, Alex.Trall. 5.5 (prob.).
- B φᾶρ, τό, apoc. form of φᾶρος, Hdn.Gr. 1.394.
φάρ, φαρός (τὸ) épeautre, Arét. Cur. m. acut. 2, 2 ; A. Tr. 8, p. 438, 451.
Étym. lat. far.
φάρ, αρός, τό, Dinkel, far, Sp.