φαντός
φαντός, visible
φαν-τός, ή, όν, (φαίνομαι)
- visible, Orph. Fr. 75.
1 φαντός, ή, όν, visible, Orph. (EM. 787, 29).
Étym. vb. de φαίνω.
2 φαντός, ή, όν, qu’on peut dire, Naz. Carm. t. 2, p. 130, 127.
Étym. φημί.