φάντασις
φάντασις, portents
φάντᾰσ-ις, εως, ἡ,
- = φαντασία, φήμη καὶ φ. Pl. Ti. 72b, cf. Demetr.Lac. Herc. 1055.3, Plot. 3.6.7, 13: pl., portents, τερατολόγοι φαντάσεις ἐς ἀεὶ προὔλεγον Procop. Pers. 2.30.
φάντασις, εως (ἡ) [τᾰ] vision, Plat. Tim. 72b.
Étym. φαντάζω.
φάντασις, ἡ, = φαντασία, das Gesicht, Plat. Tim. 72b.