φαρέτρα
φαρέτρα, a quiver
φᾰρέτρ-α, Ion. φᾰρέτρ-η, ἡ, (φέρω)
- quiver for arrows, ἰοδόκος Il. 15.443; ὡς εἴ τε φαρέτρῃ πῶμʼ ἐπιθείη Od. 9.314; ἀμφηρεφής Il. 1.45; βέλη ἔνδον ἐντὶ φαρέτρας Pi. O. 2.84, cf. E. Rh. 979, HF 969; ὥσπερ ἐκ φαρέτρας ῥηματίσκια . . ἀνασπῶντες Pl. Tht. 180a; φ. τοξευμάτων a quiver-full of . ., IG 12(5).647.28 (Coressus, iii B. C.).
φαρέτρα, ας (ἡ) [φᾰ] carquois, Il. 1, 45 ; 15, 443 ; Od. 9, 314 ; Pd. O. 2, 151 ; Plat. Theæt. 180a, etc. ||
➳ Épq. et ion. φαρέτρη, Hom. ll. cc.
Étym. probabl. emprunt, p.-ê. à l’iranien ; rapprochement avec φέρω par étym. populaire.
φαρέτρα, ἡ, ion. φαρέτρη, der Köcher, in dem man die Pfeile trägt (φέρω), Pfeilbehälter ; oft bei Hom. : ἀμφηρεφής Il. 1.45 ; ἰοδόκος 15.443 ; mit einem Deckel versehen, Od. 9.314 ; – Pind. Ol. 2.84, P. 4.91 ; Eur. Rhes. 979, Herc.F. 969 ; Ar. Eq. 1269 ; Plat. Theaet. 180a ; Sp.
φᾰρέτρα
- 1quiver “βέλος ἐξ ἀνικάτου φαρέτρας ὀρνύμενον” P. 4.91 met., πολλά μοι ὑπʼ ἀγκῶνος ὠκέα βέλη ἔνδον ἐντὶ φαρέτρας O. 2.84 frag. φ]αρέτραν ταν[ (? εὐρυφαρέτραν) fr. 173. 7.
φαρέτρα
φᾰρέτρα, Ionic -τρη, ἡ,
prob. from φέρω
- a quiver for arrows, Lat. pharetra, Hom.