φιλοδέσποτος
φιλοδέσποτος, loving one’s lord
Could not find φιλοδέσποτον in Logeion dictionaries.
φιλοδέσποτον masculine accusative singular, feminine accusative singular, neuter nominative singular, neuter accusative singular, neuter vocative singular of φιλοδέσποτος
φῐλοδέσποτ-ος, ον,
- loving oneʼs lord or master, ἀνδράποδα φ. slaves that hug their chains, cringing slaves, Hdt. 4.142, cf. Com.Adesp. 24.13 D.; φύσει φ. D.S. 17.66; φιλόδουλοι καὶ φιλοδέσποτοι J. BJ 4.3.10; δῆμος φ. Thgn. 849; in good sense, φ. ἀπελεύθερος MAMA 4.336 (Eumeneia); of dogs, Plu. Frat. 2.491c: τὸ φ. Luc. Fug. 16; φ. θεραπεῖαι Ph. 1.474: as Subst., title of plays by Timostratus, AB 80 (where dat. -τῃ), Theognetus, Ath. 14.616a, and Sogenes, IG 2(2).2323.157.
φιλο·δέσποτος, ος, ον [ῐ]
1 qui aime à avoir un maître, qui aime à servir, Thgn. 847 ||
2 qui aime son maître, Hdt. 4, 142 ; en parl. de chiens, Plut. M. 491c ; τὸ φ. Luc. Fug. 16, l’amour pour un maître.
Étym. φ. δεσπότης.
φιλοδέσποτος, seinen Herrn, Gebieter liebend ; Theogn. 847 ; Eur. Ion 709 ; ἀνδράποδα φιλοδέσποτα, die Zwingherren liebende Knechte, Her. 4.142 ; Sp., wie Ael. H.A. 6.62.
φιλοδέσποτος
φῐλο-δέσποτος, ον,
- loving oneʼs lord or master, ἀνδράποδα φ. slaves that hug their chains, Hdt.; δῆμος φ. Theogn.