φιλόδωρος
φιλόδωρος, fond of giving, bountiful
φῐλόδωρ-ος, ον,
- bountiful, Cratin. 328, X. Mem. 3.1.6, Plu. Alex. 48, etc.; of God, Ph. 1.50, al.; τὸ φ., = φιλοδωρία, Plu. Ant. 43. Adv. -ρως Pl. Tht. 146d.
- 2 c. gen., giving bountifully of, εὐμενείας Id. Smp. 197d.
- II fond of receiving gifts or bribes, πόλις App. Sam. 11.
- III of actions, etc., munificent, πρᾶγμα φιλάνθρωπον καὶ φ. D. 18.112.
φιλό·δωρος, ος, ον [ῐ] qui aime à donner, gén. Plat. Conv. 197d ; abs. généreux, libéral, Xén. Mem. 3, 1, 6 ; en parl. de choses, Dém. 264, 5 ; τὸ φιλόδωρον, Plut. Ant. 43, la générosité, la munificence ||
Sup. -ότατος, Syn. 239b.
Étym. φ. δῶρον.
φιλόδωρος, gern schenkend, freigebig ; εὐμενείας Plat. Symp. 197d ; Ggstz von πλεονέκτης, Xen. Mem. 3.1.6 ; Dem. 18.112.
• Adv. φιλοδώρως , ἓν αἰτηθεὶς πολλὰ δίδως Plat. Theaet. 146d.
• Adv. φιλοδώρως , ἓν αἰτηθεὶς πολλὰ δίδως Plat. Theaet. 146d.
φιλόδωρος
φῐλό-δωρος, ον,
δῶρον
- Ifond of giving, bountiful, Xen.
- IIof things, munificent, Dem.