φιλόδημος
φιλόδημος, a friend of the commons
φῐλόδημ-ος, ον,
- friend of the commons, Ar. Nu. 1187, Poll. 4.34; φ. ἔργον a popular act, Ar. Eq. 787 (anap.). Adv. -μως Poll. 3.66.
φιλό·δημος, ος, ον [ῐ] ami du peuple, populaire, Ar. Nub. 1187 ; Cic. Att. 12, 6 ||
Sup. -ότατος, Ar. Eq. 787.
Étym. φ. δῆμος.
φιλόδημος, das Volk liebend, der Volksfreund, Ar. Eq. 784, Nub. 1169.
φιλόδημος
φῐλό-δημος, ον,
- a friend of the δῆμος, the commonsʼ friend, Ar.:— φ. ἔργον a popular act, Ar.