φιλοδικέω
φιλοδικέω, to be fond of litigation
φῐλοδικ-έω,
- to be fond of litigation, Th. 1.77, Arist. Rh. 1373a35.
φιλοδικέω-ῶ [ῐῐ] aimer les procès, la chicane, Thc. 1, 77 ; Arstt. Rhet. 1, 12, 35.
Étym. φιλόδικος.
φιλοδικέω, Gerichtshändel, Streit, Zank lieben, Thuc. 1.77.
φιλοδικέω
φῐλοδῐκέω,
fut. -ήσω
- to be fond of litigation, Thuc.