φιλοδίτης
φιλοδίτης, a friend of travellers
φῐλ-οδίτης [ῑ], poet. voc. φιλοδῖτα, ὁ,
- friend of travellers, Πρίηπε AP 6.102 (Phil.).
φιλ·οδίτης, ου (ὁ) [ῐῑ] ami des voyageurs, ép. de Pan, Anth. 6, 102.
Étym. φ. ὁδίτης.
φιλοδίτης, ὁ, Freund der Wanderer, der Reisenden, Beiwort des Pan und des Priapus, Philp. 20 (VI.102).
φιλοδίτης
φῐλ-οδίτης, ου, ὁ,
- a friend of travellers, Anth.