φιλοδοξέω
φιλοδοξέω, to love fame, seek honour
Could not find φιλοδοξοῦσι in Logeion dictionaries.
φιλοδοξοῦσι present active participle masculine dative plural, present active participle neuter dative plural, present active indicative 3rd plural of φιλοδοξέω
φῐλοδοξ-έω,
- love fame, seek honour, ἐπί τινι for or in a thing, Arist. Rh. 1387b35; σωφροσύνῃ Plb. 31.28.10; φ. εἰς τοὺς Ἕλληνας seek credit amongst them, Id. 1.16.10; εἰς τὸ κοινόν, εἰς τὴν σύνοδον, JHS 54.142 (Delos, ii B. C.); εἰς τὸν δῆμον IG 2(2).1304.40; ἐν τῇ πρὸς Εὐμένην διαφορᾷ Plb. 31.6.5; ἐν ἀριστοκρατικῷ πολιτεύματι Id. 23.14.1; πρός τι Id. 27.9.7, Plu. Sanit. 2.125d; abs., Metrod. Fr. 56, Plb. 35.4.12, Phld. Vit. p.7. J., al.: prov., πεφιλοδοξηκὼς ἐν Σικελίᾳ καθάπερ ἐν ὀξυβάφῳ, i.e. to be a great man in a small way, Plb. 12.23.7.
φιλοδοξέω-ῶ [ῐ] aimer la gloire, rechercher la renommée : ἐπί τινι, Arstt. Rhet. 2, 10, 4 ; τινι, Pol. 33, 14, 10, en qqe ch. ; πρός τι, Plut. M. 125d, en vue de qqe ch. ; εἰς τοὺς Ἕλληνας, Pol. 1, 16, 10, par sa conduite envers les Grecs ; abs. Pol. 35, 4, 12.
Étym. φιλόδοξος.
φιλοδοξέω, den Ruhm lieben, ehrbegierig sein, eine Ehre worin suchen ; ἐπί τινι, Arist. rhet. 2.10 ; τινί, Pol. 24.9.3 ; πεφιλοδοξηκὼς ἐν αὐτῇ Σικελίᾳ 12.23.7 ; εἰς τοὺς Ἕλληνας 1.16.10 ; DS. 19.54.
φιλοδοξέω
φῐλοδοξέω,
fut. -ήσω
from φῐλόδοξος
- to love fame, seek honour, ἐπί τινι for or in a thing, Arist.