φρίκη

φρῑκ-η, ἡ,

• shuddering, shivering, Hp. Aph. 5.61; a mild form of ῥῖγος, Id. Morb. 1.24, al.: cold fit before fever, Pl. Phdr. 251a (metaph., Id. R. 387c), Thphr. Ign. 74, Nic. Th. 721; φρ(ε)ίκη καὶ πυρετός IG 3.1424.19 (Tab.Defix.), Sor. 1.27: pl., Arist. Pr. 863b21.
• • • 2 shivering fear, shuddering, esp. from religious awe, φρίκης αὐτὸν ὑπελθούσης Hdt. 6.134; τοίαν φ. παρέχεις μοι S. OT 1306 (anap.); ὀρθόκερως φ. Id. Fr. 875, cf. X. Cyr. 4.2.15: generally, shivering fear of any kind, horror, φρίκᾳ τρομερὰν φρένα E. Ph. 1284 (lyr.); ἐκπληχθεῖσα φρίκᾳ Id. Tr. 183 (lyr.); φρίκᾳ ματρός Id. Ion 898 (lyr.); μεγάλην ἐμποιεῖ φ. Phld. Ir. p.19 W.; ἀγωνία καὶ φ. Plu. Mar. 43; φ. καὶ φόβος Id. Pel. 27; φ. καὶ δέος Jul. ad Them. 253b (1); φρίκῃ καὶ σιωπῇ κατεχόμενον τὸ θέατρον Plu. Marc. 20.
    • 3 = φρίξ I, ἀκύματος πορθμὸς ἐν φρίκῃ γελᾷ Trag.Adesp. 336; ἐν γαλήνῃ φρίκης ὑποτρεχούσης Plu. Fac.lun. 2.921f; τὴν θάλατταν φ. κατέχει Alciphr. 1.10; ἐπʼ ἄκρᾳ τῇ φ. τῆς θαλάττης Ael. NA 16.19.
  • II frost, chill, φ. περὶ τὸν ὄρθρον γέγονε Gell. 17.8.7.

φρίκη, ἡ,
1) Unebenheit, Rauhheit.
2) Schauder, Plat. Phaedr. 251a ; bes. Fieberschauder, Fieberfrost, φρίκη ἐν ῥέθεϊ σκηρίπτεται Nic. Ther. 721 ; – auch übertr., die mit heiligem Schauer verbundene Ehrfurcht vor der Gottheit, τοίαν φρίκην παρέχεις μοι Soph. O.R. 1306 ; Her. 6.134 ; πᾶσι φρίκην πρὸς τὸ θεῖον ἐγγίγνεσθαι Xen. Cyr. 4.2.15 ; τρομερά Eur. Troad. 185.

φρίκη φρί_κη, ἡ, φρίσσω

• • • 1a shuddering, shivering, Plat.
    • 2shuddering, esp. from religious awe, Hdt., Soph.