φῦλον

φῦλον, τό, (φύω)

• race, tribe, or class, οὔ ποτε φ. ὁμοῖον ἀθανάτων τε θεῶν χαμαὶ ἐρχομένων τʼ ἀνθρώπων Il. 5.441; γυναικῶν φῦλον Hes. Th. 1021; θεῶν ἐς φῦλον ib. 202, cf. 965, Op. 199: φῦλον ἀοιδῶν Od. 8.481: in Ep. more freq. in pl., φῦλα ἀνθρώπων, θεῶν, Il. 14.361, 15.54; φῦλα γυναικῶν, ἐπικούρων, Γιγάντων, 9.130, 17.220, Od. 7.206; ἄγρια φῦλα, μυίας Il. 19.30; φῦλα μελισσέων, of a swarm of bees, Hes. Fr. 14.5; in later Poets and Prose usu. in sg. (but pl., φ. ποικίλα θηρῶν Ar. Av. 777 (lyr.); φῦλα πόντου, of fishes, E. Fr. 27 (lyr.)), φ. ματαιότατον Pi. P. 3.21; ἓν φ. ἀνθρώπων S. Fr. 591.1 (lyr.); τὸ ἄλλο φ. the rest of the people, Id. OT 19; φῦλον ὀρνίθων the race of birds, Id. Ant. 342 (lyr.), cf. Ar. Av. 231, 253 (both lyr.): πτηνῶν ib. 1088 (lyr.); τὸ πτηνὸν φ. Pl. Sph. 220b; τὸ κηρυκικὸν φ. Id. Plt. 260d, cf. Cra. 398e; τὸ φ. . . οὐ . . ῥᾷστον συλλαβεῖν τί ποτʼ ἐστίν, ὁ σοφιστής the sophist tribe, Id. Sph. 218c; κατὰ Ὅμηρον καὶ Ἡράκλειτον καὶ πᾶν τὸ τοιοῦτον φ. and all the tribe of them, Id. Tht. 160d; φ. ἀμφορεαφόρων Eup. 187; φ. βουλευτικόν, = Lat. ordo senatorius, D.C. 59.9: metaph., φ. τῶν ἡδονῶν Luc. Nigr. 16.
• • • 2 sex, τὸ γυναικεῖον φ. Ar. Th. 786 (anap.); τὸ θῆλυ, τὸ ἄρρεν, X. Lac. 1.4.
  • II nation, φῦλα Πελασγῶν Il. 2.840; κελαινὸν φ., of the Aethiopians, A. Pr. 808, cf. Supp. 544 (lyr.); βάρβαρα φ. E. IT 887 (lyr.); Σύρους, φῦλον πάμπολυ X. Cyr. 1.5.2; πολεμικώτατα φ. Plu. Sull. 29.
  • III = φυλή II.1, clan or tribe, acc. to blood or descent, κρῖνʼ ἄνδρας κατὰ φῦλα, κατὰ φρήτρας Il. 2.362, cf. 363; φῦλον Ἑλένης, φῦλον Ἀρκεισίου, Od. 14.68, 181; φ. τρία τριῶν στρατευμάτων E. Supp. 653.

φῦλον, τό (φύω, eigtl. von Natur zusammengehörig und sich von Andern nach der Art, nach dem Vaterlande od. nach der Blutsverwandtschaft unterscheidend), bei Hom. u. Hes. nur im nom. u. accus. vorkommend, – Stamm, Geschlecht, Gattung, Art ; von allen lebenden Wesen ; oft bei Hom. u. Hes.; φῦλον θεῶν Il. 5.441 ; Hes. Th. 202 ; θεάων 965 ; ἀοιδῶν Od. 8.481 ; ἀθανάτων Hes. O. 201 ; γυναικῶν Th. 1020, Sc. 4 ; Ὅμηρος καὶ Ἡράκλειτος καὶ πᾶν τὸ τοιοῦτον φῦλον Plat. Theaet. 160d ; κηρυκικόν Polit. 260d ; – gew. im plur., eine Menge von einer und derselben Gattung bezeichnend, Schar, Schwarm ; φῦλα θεῶν Il. 15.54, 161, 177 ; φῦλα ἀνθρώπων 14.361, Od. 3.282 u. öfter ; φῦλα γυναικῶν Il. 9.130, 272 ; ἐπικούρων 17.220 ; φῦλα γιγάντων Od. 7.206 ; ein Mückenschwarm, Il. 19.30 ; ὀρνίθων Soph. Ant. 342 ; πτηνῶν Ar. Av. 1088 ; θηρῶν 779 ; u. so Plat. Tim. 91d ; τὸ πτηνὸν φῦλον, Soph. 220a ; aber Hes. frg. 22 soll φῦλα μελισσέων von einer Biene, als Umschreibung von μέλισσα gesagt sein. – Im engern Sinne, Volksstamm, Volk, Nation ; φῦλα Πελασγῶν Il. 2.840 ; Aesch. Prom. 809 ; πολλὰ βροτῶν διαμειβομένα φῦλα Suppl. 539. – Und im engsten Sinne, Stamm, Geschlecht, κατὰ φῦλα, neben κατὰ φρήτρας, allgemeiner als dieses zu fassen, nach Stämmen, Il. 2.362 ; φῦλον Ἑλένης, Ἀρκεισίου, Od. 14.68, 181 ; ματαιότατον φῦλον Pind. P. 3.21.

φῦλον

-ου, τό.

• • 1

    A group of persons connected by common descent and forming a community, a tribe: κρῖνʼ ἄνδρας κατὰ φῦλα . . . ὡς φῦλα φύλοις [ἀρήγῃ] Il. 2.362. Cf. Il. 2.840.

  • 2

    More generally, a group of persons regarded as of common origin, a race or stock: φῦλον ἀθανάτων θεῶν Il. 5.441.

  • 3

    The race or stock descending from a person: Ἑλένης φῦλον Od. 14.68. Cf. Od. 14.181.

  • 4

    A race or class of persons having common characteristics: φῦλον ἀοιδῶν Od. 8.481.

  • 5

    In pl., the groups forming a larger group of persons; hence, such persons collectively, the race of . . .: αἳ κάλλει ἐνίκων φῦλα γυναικῶν Il. 9.130, 272. Cf. Il. 14.361, Il. 15.54, 161 = 177, Il. 17.220: Od. 3.282, Od. 7.206, 307, Od. 15.409.

    In reference to flies: ἄγρια φῦλα, μυίας Il. 19.30.

φῡλον

• 1company ἔστι δὲ φῦλον ἐν ἀνθρώποισι ματαιότατον P. 3.21 Ἄρτεμις ζεύξαισʼ ἐν ὀργαῖς Βακχίαις φῦλον λεόντων Δ. 2. 21. ]οιο φῦλον ω[ Δ. 3. 18.

φῦλον (φύω): race, people, in the widest sense, θεῶν, Il. 5.441; usually pl., tribes, host, etc., γυναικῶν, ἀοιδῶν, Od. 3.282, Od. 8.481; of animals, ἄγρια φῦλα, Il. 19.30. In narrow sense, tribe, class, clan, family, Il. 2.362.

φῦλον, ου, τό, φύω

• • Ia race, tribe, class of men, Hom., etc.; oft. in pl. hosts, swarms, also of other animals, swarms of gnats, Il.; φῦλον ὀρνίθων the race of birds, Soph.
  • • 2a sex, Hes.; τὸ θῆλυ, τὸ ἄρρεν φ. Xen.
  • IIin closer sense, a race of people, a nation, φῦλα Πελασγῶν Il.; κελαινὸν φ., of the Aethiopians, Aesch., etc.
  • IIImore closely still, = φυλή II. 1, a clan or tribe of men acc. to blood or descent, κατὰ φῦλα Il.