γένος

γένος, εος or ους, τό,

• race, stock, kin, ἀμφοτέροισιν ὁμὸν γ. ἠδʼ ἴα πάτρη Il. 13.354; αἷμά τε καὶ γ. Od. 8.583; ὑμετέρου δʼ οὐκ ἔστι γένεος βασιλεύτερον 15.533; γένος πατέρων αἰσχυνέμεν Il. 6.209; γ. ἀπόλωλε τοκήων Od. 4.62; ὅθι τοι γένος ἐστὶ καὶ αὐτῇ 6.35: freq. abs. in acc., ἐξ Ἰθάκης γένος εἰμί from Ithaca I am by race, 15.267, cf. Il. 5.544, 896, S. Ph. 239, etc.; in Att. freq. with the Art., ποδαπὸς τὸ γένος εἶ; Ar. Pax 186, cf. Pl. Sph. 216a: so in dat., γένει πολῖται D. 23.24; γένει υἱός, opp. an adopted son, Id. 44.2; οἱ ἐν γένει, = συγγενεῖς, S. OT 1430; οἱ ἔξω γένους Id. Ant. 660; οὐδὲν ἐν γένει Id. OT 1016; γένει προσήκειν τινί X. An. 1.6.1; γένει ἀπωτέρω εἶναι D. 44.13: in gen., γένους εἶναί τινος to be of his race, ἄναγνος καὶ γένους τοῦ Λαΐου S. OT 1383, cf. X. HG 4.2.9; ἐγγυτέρω, ἐγγύτατα γένους, nearer, next of kin, Is. 8.33, A. Supp. 388.
• • • 2 direct descent, opp. collateral relationship, γένος γάρ, ἀλλʼ οὐχὶ συγγένεια Is. 8.33; αἱ κατὰ γένος βασιλεῖαι hereditary monarchies, Arist. Pol. 1285a16, 1313a10.
  • II offspring, even of a single descendant, σὸν γ. Il. 19.124, 21.186; ἡ δʼ ἄρʼ ἔην θεῖον γ. οὐδʼ ἀνθρώπων 6.180; ἁμὸν Οἰδίπου γ. A. Th. 654; Διὸς γ., of Bacchus, S. Ant. 1117 (lyr.); Τέκμησσα, δύσμορον γ. Id. Aj. 784.
  • • 2 collectively, offspring, posterity, ἐκεῖνοι καὶ τὸ γ. τὸ ἀπʼ ἐκείνων Th. 1.126; ἐξώλη ποιεῖν αὐτὸν καὶ γ. καὶ οἰκίαν D. 19.71.
  • III generally, race, of beings, θεῶν Ar. Th. 960; ἡμιθέων γ. ἀνδρῶν Il. 12.23; ἡμιόνων, βοῶν γ., Il. 2.852, Od. 20.212; ἵππειον γ., i.e. mules, S. Ant. 342; ἰχθύων πλωτὸν γ. Id. Fr. 941.9.
  • • • b clan, house, family, Hdt. 1.125, etc.; Φρὺξ μὲν γενεῇ, γένεος δὲ τοῦ βασιληΐου ib. 35; τοὺς ἀπὸ γένους men of noble family, Plu. Rom. 21; ἱερεὺς κατὰ γ. IG 5(1).497, al.; also ἱέρεια ἀπὸ γένους, διὰ γένους, ib. 607.29,602; esp. at Athens and elsewhere as a subdivision of the φρατρία, Arist. Ath. Fr. 3, Pl. Alc. 1.120e, etc.; = Lat. gens, D.S. 4.21, Plu. Num. 1.
      • c tribe, as a subdivision of ἔθνος, Hdt. 1.56, 101.
      • d caste, Id. 2.164.
      • e of animals, breed, Id. 4.29.
    • 2 age, generation, Od. 3.245; γ. χρύσεον, etc., Hes. Op. 109: hence, age, time of life, γένει ὕστερος Il. 3.215, cf. Arist. Rh. 1408a27.
  • IV sex, Epich. 172.1, Pl. Smp. 189d; gender, Arist. Rh. 1407b7, Diog.Bab.Stoic. 3.214, etc.
  • V class, sort, kind, τὰ γ. τῶν κυνῶν ἐστι δισσά X. Cyn. 3.1; τὸ φιλόσοφον γ. Pl. R. 501e; τὸ τῶν γεωργῶν [γ.] Id. Ti. 17c, cf. R. 434b, Arist. Pol. 1329a27; τῶν ἰχθυοπωλῶν γ. Xenarch. 7.4; τὸ τῶν παρασίτων γ. Nicol. Com.1.1, etc.
  • • 2 in Logic, opp. εἶδος (species), Pl. Prm. 129c, al., Arist. Top. 102a31, 102b12, al.; τὰ γ. εἰς εἴδη πλείω καὶ διαφέροντα διαιρεῖται Id. Metaph. 1059b36.
    • 3 in the animal kingdom, τὰ μέγιστα γ., = the modern Classes, such as birds, fishes, Id. HA 490b7, cf. 505b26; so in the vegetable kingdom, γένη τὰ μέγιστα, = σιτώδη, χεδροπά and ἀνώνυμα, Thphr. HP 8.1.1.
    • • b genus, τὸ τῶν καρκίνων γ., τὸ τῶν περιστερῶν γ., etc., Arist. HA 487b17, 488a4; τῶν δένδρων καὶ τῶν φυτῶν εἴδη πλείω τυγχάνει καθʼ ἕκαστον γένος Thphr. HP 1.14.3; τοῦ αὐτοῦ γένους [πίτυς] καὶ πεύκη Dsc. 1.69, al.
      • c γένος τι a species of plant, Thphr. HP 4.8.13; so later, γένη, = crops, ἄλλοις γένεσι τοῖς πρὸς πυρὸν διοικουμένοις PTeb. 66.43, al. (ii B. C.); οἷς ἐὰν αἱρῶμαι γένεσι πλὴν κνήκου PAmh. 2.91.15 (ii A. D.); produce, POxy. 727.20 (ii A. D.); materials, ib. 54.16 (iii A. D.); ἐν γένεσιν in kind, opp. ἐν ἀργυρίῳ, PFay. 21.10 (ii A. D.).
    • 4 τὰ γ. the elements, Pl. Ti. 54b. (Cf. Skt. jánas, gen. jánasas; Lat. genus, -eris, v. γίγνομαι.)

γένος, (genus), τό,
1) Geschlecht, Stamm, bes. edles Geschlecht ; Hom. Il. 6.209 μηδὲ γένος πατέρων αἰσχυνέμεν, οἳ μέγʼ ἄριστοι ἔντʼ Ἐφύρῃ ἐγένοντο καὶ ἐν Λυκίῃ εὐρείῃ ; Od. 8.583 ἦ τίς τοι καὶ πηὸς ἀπέφθιτο Ἰλιόθι πρὸ ἐσθλὸς ἐών, γαμβρὸς ἢ πενθερός, οἵ τε μάλιστα κήδιστοι τελέθουσι μεθʼ αἷμά τε καὶ γένος αὐτῶν, Homerisch, αἷμα und γένος stehn παραλλήλως ; Il. 13.354 ἦ μὰν ἀμφοτέροισιν ὁμὸν γένος ἠδʼ ἴα πάτρη, γένος und πάτρη stehn παραλλήλως ; Od. 15.533 ὑμετέρου δʼ οὐκ ἔστι γένος (v.l. γένευς) βασιλεύτερον ἄλλο ἐν δήμῳ Ἰθάκης ; 17.523 Κρήτῃ ναιετάων, ὅθι μίνωος γένος ἐστίν ; 6.35 ἤδη γάρ σε μνῶνται ἀριστῆες κατὰ δῆμον πάντων Φαιήκων, ὅθι τοι γένος ἐστὶ καὶ αὐτῇ ; 14.199 sqq. ἐκ μὲν Κρητάων γένος εὔχομαι εὐρειάων, ἀνέρος ἀφνειοῖο πάις· πολλοὶ δὲ καὶ ἄλλοι υἱέες ἐν μεγάρῳ ἠμὲν τράφεν ἠδʼ ἐγένοντο γνήσιοι ἐξ ἀλόχου· ἐμὲ δʼ ὠνητὴ τέκε μήτηρ παλλακίς, ἀλλά με ἶσον ἰθαιγενέεσσιν ἐτίμα Κάστωρ Ὑλακίδης, τοῦ ἐγὼ γένος (var. lect. πάις, Scholl.) εὔχομαι εἶναι, accusat. γένος, in Bezug auf das Geschlecht ; Il. 21.186 φῆσθα σὺ μὲν ποταμοῦ γένος ἔμμεναι εὐρυρέοντος, αὐτὰρ ἐγὼ γενεὴν μεγάλου Διὸς εὔχομαι εἶναι : γένος offenbar ganz gleichbedeutend mit γενεά ; Od. 21.335 πατρὸς δʼ ἐξ ἀγαθοῦ γένος εὔχεται ἔμμεναι υἱός ; Il. 5.896 ἐκ γὰρ ἐμεῦ γένος ἐσσί, ἐμοὶ δέ σε γείνατο μήτηρ, beide Sätze παραλλήλως ; Od. 15.267 ἐξ Ἰθάκης γένος εἰμί, πατὴρ δέ μοί ἐστιν Ὀδυσσεύς. – Sp. Ep. geradezu = Vaterland, Call. Iov. 5 ; Dion.Per. 213 ; γένος μέν εἰμι τῆς περιρρύτου.Σκύρου Soph. Phil. 239 ; τὸ γένος ἐξ Ἐλέας Plat. Soph. 216a ; τὸ γένος ἀπʼ ἐκείνων Thuc. 1.126 ; οἱ γένει πολῖται, der Geburt nach, entggstzt ποιητοί, Dem. 23.24, wie υἱός 44.2. Uebh. die ganze Verwandtschaft, οἱ ἐν γένει Soph. O.R. 1430 u. öfter ; vgl. Eur. Alc. 903 ; οἱ ἔξω γένους Soph. Ant. 656 ; ἐγγύτατα γένους εἶναι, sehr nahe verwandt sein, Aesch. Suppl. 388 ; γένει ἐγγυτάτω εἶναί τινι Dem. 43.3, 44.15 ; ἐγγὺς τοῦ γένους εἶναι, ein Verwandter sein, Xen. Hell. 4.2.9 ; γένει προσήκειν τινί An. 1.6.1. In att. Gerichtssprache = die Descendenten, οἱ συγγενεῖς = die Collateralen, s. Schömann zu Isae. 458. In Athen : eine Abteilung von Bürgern (30 γένη machen eine Phratrie aus), ohne daß sie verwandt zu sein brauchten.
2) Sprößling, Nachkomme, Il. 19.124 ἤδη ἀνὴρ γέγονʼ ἐσθλός, ὃς Ἀργείοισιν ἀνάξει, Εὐρυσθεὺς Σθενέλοιο πάις Περσηιάδαο, σὸν γένος· οὔ οἱ ἀεικὲς ἀνασσέμεν Ἀργείοισιν ; 6.180 von der Chimära ἡ δʼ ἄρʼ ἔην θεῖον γένος, οὐδʼ ἀνθρώπων ; von der Artemis 9.538 ἡ δὲ χολωσαμένη, δῖον γένος, ἰοχέαιρα ὦρσεν ἔπι χλούνην σῦν ; Od. 16.401 οὐκ ἂν ἔγωγε κατακτείνειν ἐθέλοιμι Τηλέμαχον· δεινὸν δὲ γένος βασιλήιόν ἐστιν κτείνειν ; manche Stellen zweideutig, indem sich γένος auch eben so gut als accus. der näheren Bestimmung auffassen läßt, »in Bezug auf das Geschlecht« ; s. z.B. Od. 4.62 sq. οὐ γὰρ σφῷν γε γένος ἀπόλωλε τοκήων, ἀλλʼ ἀνδρῶν γένος ἐστὲ διοτρεφέων βασιλήων. – Oefter bei Pind. u. Tragg.; seltner in Prosa, Her. 3.159 ; Thuc. 1.126 ; αὐτὸν καὶ γένος καὶ οἰκίαν Dem. 19.71 ; Dion.Hal. 3.47.
3) Von Her. an Volksstamm, Volk ; τὸ Δωρικὸν γένος 1.56 ; bes. von adligen Geschlechtern, 1.101, 2.164 ; übh. Adel des Geschlechts, καὶ πλοῦτος καὶ κάλλος Plat. Gorg. 523c ; Legg. IV.711e ; οἱ ἀπὸ γένους, Leute von Familie, Plut. Rom. 21, Cat. mai. 1.
4) Geschlecht, als Inbegriff einer Menge, γένος ἀνδρῶν, ἀνθρώπων ; Hom. Il. 12.23 ἡμιθέων γένος ἀνδρῶν ; von Tieren, Od. 20.212 οὐδέ κεν ἄλλως ἀνδρί γʼ ὑποσταχύοιτο βοῶν γενος εὐρυμετώπων ; Il. 2.852 ἐξ Ἐνετῶν, ὅθεν ἡμιόνων γένος ἀγροτεράων. – Hes. vom Stahl, Theog. 161 αἶψα δὲ ποιήσασα γένος πολιοῦ ἀδάμαντος τεῦξε μέγα δρέπανον. – Tragg.; θεῶν γένος Soph. Aj. 392 ; τὸ μαντικόν, = μάντεις, Ant. 1042 ; von Tieren, ἱππεῖον 341 ; φιλόσοφον, χρηματιστικόν, Plat. Rep. VI.501e, IV.434c u. öfter ; τῶν γεωργῶν, der Stand, Tim. 17c. – In Beziehung auf die Zeit, ἀνδρῶν γένος, Menschenalter ; wie γενεά ; Hom. Od. 3.245 τρὶς γὰρ δή μίν φασιν ἀνάξασθαι γένεʼ ἀνδρῶν, die einzige Homerische Stelle, in welcher der plur. von γένος erscheint ; – Hes. Op. 109 χρύσεον γένος ἀνθρώπων, 127 γένος ἀργύρεον, 143 γένος ἀνθρώπων χάλκειον, 159 ἀνδρῶν ἡρώων θεῖον γένος, οἳ καλέονται ἡμίθεοι προτέρῃ γενεῇ, 176 γένος σιδήρεον ; – Hom. Il. 3.215 γένει ὕστερος, jünger.
5) Geschlecht, als Naturunterschied, sexus, Plat. Symp. 189d u. öfter ; vom Geschlecht der Wörter, Gramm.
6) Gattung, im Ggstz der εἴδη, genus – species ; Plat. Parm. 129c, u. öfter bei Philosophen ; γένει μέν ἐστι πᾶν ἕν, τὰ δὲ μέρη Plat. Phil. 12e ; dah. auch die Elemente so heißen, Tim. 55b ff.

γένος

τό

[γεν-, γίγνομαι.]

• • 1

    Race, stock, family = γενεή 1, γενέθλη 1: γ. ἦν ἐκ ποταμοῖο (was by race sprung from . . .) Il. 5.544. Cf. Il. 5.896, Il. 6.209, Il. 14.113, 126, Il. 21.186, Il. 23.347: Od. 4.63, Od. 14.199, 204, Od. 15.267, 533, Od. 16.62, 401, Od. 17.373, Od. 19.116, 162, Od. 21.335, Od. 24.269, 508, 512.

    One’s descent: γ. μοι ἔνθεν ὅθεν σοί Il. 4.58. Cf. Il. 13.354.

  • 2

    Source, origin = γενέθλη 3: ὅθεν ἡμιόνων γ. Il. 2.852 (whence come . . .).

  • 3

    A race or generation = γενεή 2: ἡμιθέων ἀνδρῶν Il. 12.23. Cf. Od. 4.62, Od. 17.523, Od. 20.212.

  • 4

    App., a generation considered as a period: τρὶς ἀνάξασθαι γένεʼ ἀνδρῶν (during three generations) Od. 3.245.

  • 5

    The members of one’s family: μεθʼ αἶμά τε καὶ γ. αὐτῶν Od. 8.583.

  • 6

    Offspring, a child: δῖον γ. Il. 9.538, σὸν γένος Il. 19.124.

    So of the Chimaera: θεῖον γ. (as being of divine origin) Il. 6.180.

  • 7

    In reference to the date of one’s birth, age, one’s years = γενεή 5: γένει ὕστερος ἦεν (was the younger) Il. 3.215.

  • 8

    One’s birthplace = γενεή 6 Od. 6.35.

γένος (γένος, -ει, -ος) = γενεά.

• • a folk, clan, people, nation ὄφρα ἵκωμαι πρὸς ἀνδρῶν καὶ γένος Iamidai O. 6.25 ἐξ οὗ πολύκλειτον καθʼ Ἕλλανας γένος Ἰαμιδᾶν O. 6.71 κόσμον Ὀλυμπίᾳ, ὅν σφι Ζεὺς γένει ὤπασεν Blepsiadai O. 8.83 εὔχομαί νιν Ὀλυμπίᾳ τοῦτο δόμεν γέρας ἔπι Βάττου γένει P. 5.124 ἓν ἀνδρῶν, ἓν θεῶν γένος N. 6.1 ἕπεται δέ, (ἐπέβα coni. Wil.) Θεαῖε, ματρώων πολύγνωτον γένος ὑμετέρων εὐάγων τιμὰ (πολυγνώτῳ γένει coni. Er. Schmid) N. 10.37 καὶ μὰν θεῶν πιστὸν γένος N. 10.54 Σπαρτῶν ἱερὸν γένος ἀνδρῶν ὑμνήσομεν; fr. 29. 2. ἢ γαῖαν κατακλύσαισα θήσεις ἀνδρῶν νέον ἐξ ἀρχᾶς γένος; Pae. 9.20 φιλόμαχον γένος ἐκ Περσέος fr. 164. πότερον δίκᾳ τεῖχος ὕψιον ἢ σκολιαῖς ἀπάταις ἀναβαίνει ἐπιχθόνιον γένος ἀνδρῶν fr. 213. 3. and therefore, lineage, descent βασιλεύς, ἐξ ὠκεανοῦ γένος ἥρως δεύτερος P. 9.14 of horses? Πος]ειδάνιο[ν] γένος[ (sc. ?ἵππων Bury) Pae. 2.41
  • b children, offspring Ἐρινὺς ἔπεφνέ οἱ σὺν ἀλλαλοφονίᾳ γένος ἀρήιον the children of Oidipous O. 2.42 τοὶ μὲν γένει φίλῳ σὺν Ἀτρέος Ἑλέναν κομίζοντες Agamemnon and Menelaos O. 13.58 “ἀλλοδαπᾶν κριτὸν εὑρήσει γυναικῶν ἐν λέχεσιν γένος, οἳ” the children of the Argonauts by the women of Lemnos P. 4.51 ἀνέρες, Ἐννοσίδα γένος Euphamos and Periklymenos P. 4.173 ἤτοι τό τε θεσπέσιον Φόρκοιʼ ἀμαύρωσεν γένος (τὰς Γοργόνας. Σ.) P. 12.13 more generally, children, descendants, line: εὔφρων ἄρουραν ἔτι πατρίαν σφίσιν κόμισον λοιπῷ γένει the descendants of the people of Akragas O. 2.15 τόθι γὰρ γένος Εὐφάμου φυτευθὲν λοιπὸν αἰεὶ τέλλετο P. 4.256 πατρὸς δʼ ἀμφοτέραις ἐξ ἑνὸς ἀριστομάχου γένος Ἡρακλέος βασιλεύει P. 10.3 Αἰακῷ σε φαμὶ γένει τε Μοῖσαν φέρειν N. 3.28 δῶρα καὶ κράτος ἐξέφαναν ἐγ γένος αὐτῷ (Wil.: ἐς γενεὰς codd.: ἐγγενὲς e Σ paraphr. Rittershusius: ἐς γένος Fulv. Orsinus: i. e. the descendants of Peleus) N. 4.68 ἀτὰρ γένος αἰεὶ φέρει τοῦτό οἱ γέρας the line of Neoptolemos N. 7.39 Ἰφικλέος μὲν παῖς ὁμόδαμος ἐὼν Σπαρτῶν γένει (Θηβαίοις. Σ.) I. 1.30 φιλέων δʼ ἂν εὐχοίμαν Κρονίδαις ἐπʼ Αἰολάδᾳ καὶ γένει εὐτυχίαν τετάσθαι Παρθ. 1. 13. specifically, child, son: “οὐκέτι τλάσομαι ψυχᾷ γένος ἁμὸν ὀλέσσαι” Asklepios P. 3.41
  • c fragg. ]γένος τε δαιμο[ Δ. 4. 45. ]ν γένος[ Θρ. 4b. 2.

γένος , εος (root γα): family, race, extraction; ἡμιθέων, ἀνδρῶν, βοῶν γένος, and of the individual, ‘scion,’ ἀνὴρ... σὸν γένος, Il. 19.124, etc.; γένει ὕστερος, ‘birth,’ ‘age,’ Il. 3.215; γένεα, ‘generations,’ Od. 3.245.

γένος γίγνομαι

• • Irace, stock, family, Hom., etc.; absol. in acc., ἐξ Ἰθάκης γένος εἰμί from Ithaca I am by race, Od.; in Attic with the Art., ποδαπὸς τὸ γένος εἶ Ar.; so in dat., γένει πολίτης Dem.; οἱ ἐν γένει συγγενεῖς, Soph.; opp. to οἱ ἔξω γένους, Soph.; γένους εἶναί τινος to be of his race, Soph.
  • IIoffspring, even a single descendant, a child, Lat. genus, σὸν γένος Il.; θεῖον γένος, Il.; so in Trag.
  • • 2collectively, offspring, posterity, Thuc., Dem.
  • IIIa race, in regard to number, γ. ἀνδρῶν mankind, Il.; ἡμιόνων, βοῶν γ. Hom., etc.:— a clan or house, Lat. gens, Hdt.; at Athens as a subdivision of the φρατρία, Plat.: — a tribe, as a subdivision of ἔθνος, Hdt.:— a caste, Hdt., Plat.: of animals, a breed, Hdt.
  • • 2a race in regard to time, an age, generation, Od.; γ. χρύσειον, Hes.:—hence age, time of life, γένει ὕστερος Il.
  • IVsex, Plat.: gender, in grammar, Arist.
  • Va class, sort, kind, Xen.
  • • 2in Logic, genus, opp. to εἶδος (species), Plat.