ἄνθρωπος
ἄνθρωπος, ἄνθρωπος, ἀνθρώπου, ὁ, human
- man, both as a generic term and of individuals, Hom. etc., opp. gods, ἀθανάτων τε θεῶν χαμαὶ ἐρχομένων τʼ ἀνθρώπων Il. 5.442, etc.; πρὸς ἠοίων ἢ ἑσπερίων ἀνθρώπων the men of the east or of the west, Od. 8.29; even of the dead in the Isles of the Blest, ib. 4.565; κόμπος οὐ κατʼ ἄνθρωπον A. Th. 425, cf. S. Aj. 761.
- 2 Pl. uses it both with and without the Art. to denote man generically, ὁ ἄ. θείας μετέσχε μοίρας Prt. 322a; οὕτω . . εὐδαιμονέστατος γίγνεται ἄ. R. 619b, al.; ὁ ἄ. the ideal man, humanity, ἀπώλεσας τὸν ἄ., οὐκ ἐπλήρωσας τὴν ἐπαγγελίαν Arr. Epict. 2.9.3.
- 3 in pl., mankind, ἀνθρώπων . . ἀνδρῶν ἠδὲ γυναικῶν Il. 9.134; ἐν τῷ μακρῷ . . ἀνθρώπων χρόνῳ S. Ph. 306; ἐξ ἀνθρώπων γίγνεσθαι depart this life, Paus. 4.26.5, cf. Philostr. VA 8.31.
- b joined with a Sup. to increase its force, δεινότατον τῶν ἐν ἀνθρώποις ἁπάντων D. 53.2; ὁ ἄριστος ἐν ἀνθρώποις ὄρτυξ the best quail in the world, Pl. Ly. 211e; freq. without a Prep., μάλιστα, ἥκιστα ἀνθρώπων, most or least of all, Hdt. 1.60, Pl. Lg. 629a, Prt. 361e; ἄριστά γʼ ἀ., ὀρθότατα ἀ., Id. Tht. 148b, 195b, etc.
- c τὰ ἐξ ἀνθρώπων πράγματα ‘all the trouble in the world’, ib. 170e; γραφὰς τὰς ἐξ ἀνθρώπων ἐγράφετο Lys. 13.73; αἱ ἐξ ἀνθρώπων πληγαί Aeschin. 1.59; πάντα τὰ ἐξ ἀνθρώπων κακὰ ἔλεγε D.C. 57.23.
- 4 joined with another Subst., like ἀνήρ, ἄ. ὁδίτης Il. 16.263; πολίτας ἀ. D. 22.54; with names of nations, πόλις Μερόπων ἀνθρώπων h.Ap. 42; in Att. freq. in a contemptuous sense, ἄ. ὑπογραμματεύς, ἄ. γόης, ἄ. συκοφάντης, Lys. 30.28, Aeschin. 2.153,183; ἄ. ἀλαζών X. Mem. 1.7.2; ἄ. ὑφάντης Pl. Phd. 87b; Μενίππου, Καρός τινος ἀνθρώπου D. 21.175; ἄ. βασιλεύς Ev.Matt. 22.2.
- 5 ἅνθρωπος or ὁ ἄνθρωπος alone, the man, the fellow, Pl. Prt. 314e, Phd. 117e; ὡς ἀστεῖος ὁ ἄ., with slight irony, ib. 116d, al.; with a sense of pity, D. 21.91.
- 6 in the voc. freq. in a contemptuous sense, as when addressed to slaves, etc., ἄνθρωπε or ὤνθρωπε sirrah! you sir! Hdt. 3.63, 8.125, and freq. in Pl., but in Trag. only S. Aj. 791, 1154; simply, brother, POxy. 215.1, Diog.Oen. 2.
- 7 slave, ἂν ἄ. ᾖ Philem. 22; ἄ. ἐμός Gal. 14.649; ὁ ἄ. τῆς ἁμαρτίας or ἀνομίας 2 Ep.Thess. 2.3; ἄ. τοῦ Θεοῦ 1 Ep.Tim. 6.11; but τιθέναι τινὰ ἐν ἀνθρώποις make a man of, of a freed slave, Herod. 5.15.
- 8 ἄ. ἄ. any one, Hebraism in LXX Le. 17.3 (cf. ἀνήρ VI.8); ἄ. like Germ. man ‘one’, 1 Ep.Cor. 4.1, al.
- 9 Medic., name of a plaster, ἡ διὰ σάνδυκος ἄ. καλουμένη Aët. 15.43.
- II as fem., woman, Pi. P. 4.98, Hdt. 1.60, Isoc. 18.52, Arist. EN 1148b20; contemptuously, of female slaves, Antipho 1.17, Is. 6.20, etc.; with a sense of pity, D. 19.197.—Prop. opp. θηρίον, cf. ἀνήρ; but opp. γυνή, Aeschin. 3.137; ἀπὸ ἀνθρώπου ἕως γυναικός LXX 1 Es. 9.40, etc.
A
I en gener.
1 plu. no genérico, gener. sin art. hombres, personas, gente c. adj.
πολλῶν δ' ἀνθρώπων ... ἄστεα
ἄνδρα πολλῶν ὑπ ἀνθρώπων πολυζήλωτον
ἀξιόλογοι ἄνθρωποι
personas dignas de menciónἄνθρωποι μάχιμοι
combatientesνομάδες ἄνθρωποι
nómadasχειρώνακτες ἄνθρωποι
πολῖται ἄνθρωποι
ciudadanosἄνθρωποι ὑπογραμματεῖς
escribientes
• en gen. partit., c. colect.
πλεῖστος ἀνθρώπων ὄχλος
una gran multitud de genteοὔ τινα οἶδα ἀνθρώπων
no conozco a ninguno de los hombresτις ἀνθρώπων
alguien
• cada hombre Ar.Au.1314,
τίς ποτ' ἀνθρώπων ἔτλη
οὔτις ἀνθρώπων
οὐδ' ἄλλος ἀνθρώπων
ni nadieμηδεὶς ἀνθρώπων
οὐδεὶς ἀνθρώπων
ὅστις ἀνθρώπων
• c. numerales
ἐργάζοντο δὲ κατὰ δέκα μυριάδας ἀνθρώπων
• c. gen. de cualidad (hebraísmo)
ἄνθρωποι εὐδοκίας
hombres de buena voluntad
• en du.
ἀλλ' οὐκ ἐσμὲν ἀνθρώπω
(Evélpides y Pistetero) pero no somos hombres
• c. otras precisiones contextuales
τοῖς τ' ἀνθρώποισι φράσον σιγᾶν
dí a la gente que se calleἀνθρώπους καὶ λείαν λαβόντες
habiendo capturado prisioneros y botínοἱ παρὰ θάλασσαν ἄνθρωποι
los habitantes de la costaοἱ ἔπειτα ἄνθρωποι
los veniderosτὰς κώπας ἀδύνατοι ὄντες ἐν κλύδωνι ἀναφέρειν ἄνθρωποι
siendo incapaces los remeros en la tempestad de sostener los remos fuera del agua
2 plu. genérico, gener. sin art. los hombres, los seres humanos, la humanidad c. adj. totalizador o gentilicio
πάντες ἄνθρωποι
ἀδικώτατον ... πάντων ἀνθρώπων
μέροπες ἄνθρωποι
ἐπιχθόνιοι ἄνθρωποι
θνητοὶ ἄνθρωποι
• op. dioses
ἀθανάτων τε θεῶν χαμαὶ ἐρχομένων τ' ἀνθρώπων
ἔν τε θεοῖσι καὶ ἀνθρώποισι
ἔν τε θεοῖς ... κἀνθρώποις ὁμῶς
οὔτε πρὸς θεῶν ἀγάλματα ... οὕτ' ἐς ἀνθρώπων στέγας
• mortales op. inmortales
ἔκ τ' ἀνθρώπων ἔκ τ' ἀθανάτων
• op. héroes
ἥροες ἁγνοὶ πρὸς ἀνθρώπων καλέονται
• op. muertos los seres vivos
ἐν ἀνθρώποισι
entre los vivosἐξ ἀνθρώπων ἠφανίσθη
desapareció de entre los vivos
• op. anim., Hes.Op.558, Arist.HA 488a30, Clem.Al.Prot.3.43
• op. esclavos
τιθέναι τινὰ ἐν ἀνθρώποις
manumitir a un esclavo
• c. aposiciones o adj. que en conjunto equivalen a la humanidad
ἀνθρώπων ... ἀνδρῶν ἠδὲ γυναικῶν
ἠὲ πρὸς ἠοίων ἦ ἑσπερίων ἀνθρώπων
de los hombres del este o del oeste
• usos c. prep.
μετ' ἀνθρώποισι, ἐν ἀνθρώποισι
entre los hombresλάχη τὰ κατ' ἀνθρώπους
los destinos de cada hombreπάντα τὰ κατ' ἀνθρώπους
todas las cosas de los hombresτὰ ἐξ ἀνθρώπων πράγματα
todas las molestias del mundoγραφὰς τὰς ἐξ ἀνθρώπων ἐγράφετο
pleiteó todo lo que pudoαἱ ἐξ ἀνθρώπων πληγαί
todos los golpes del mundoπάντα τὰ ἐξ ἀνθρώπων κακά
•
ἐξ ἀνθρώπων γίγνεσθαι
morir
• expresiones sup.
τῇ περ ῥηΐστη βιοτὴ πέλει ἀνθρώποισι
νομίσας τάδε μαντήια εἶναι μοῦνα ἐν ἀνθρώποισι
pensando que estos oráculos eran los únicos en el mundoὦ φίλτατ' ἀνθρώπων ἐμοί
ζηλωτότατος βίος ἀνθρώπων
la vida más envidiable del mundoδεινότατος, ἀνθρώποισι δ' ἠπιώτατος
de Dionisoἡ μεγίστη τῶν ἐν ἀνθρώποις νόσων πασῶν
la peor de todas las plagas del mundoτῶν ἐν ἀνθρώποις ἁπάντων ... δεινότατον
(ἀνθρώπων)
el más o el menos (de todos)ἄριστά γ' ἀνθρώπων
ὀρθότατα ἀνθρώπων
ἐν τῷ μακρῷ ... ἀνθρώπων χρόνῳ
ἔθνεα δὲ ἀνθρώπων
οἱ ἄνθρωποι ἐνόμισαν θεῖόν τι πρῆγμα
(e.d. la enfermedad)πολύβοσκον γαῖαν ἀνθρώποισι
ἔρημοι πρῶνες ἀνθρώπων
montañas desiertas de seres humanosὅταν πίνωσιν ἄνθρωποι, τότε πλουτοῦσι
ἐμοὶ γὰρ δοκοῦσιν ἅνθρωποι ... οὐκ ᾐσθῆσθαι
τῶν ἀνθρώπων γένος
• ref. a la dignidad
ὡς ἀνθρώπους ὄντας
como hombres que son
3 sg. no genérico, raro c. art. ser humano, persona, hombre ἄ. op. ἄ.:
πολὺ διαφέρειν οὐ δεῖ νομίζειν ἄνθρωπον ἀνθρώπου
τὸ κινοῦν ... <τὸ ὁμοειδὲς οἷον> ἀνθρώπῳ ἄ.
ἄ. ἄνθρωπον γεννᾷ
ἄ. ἀνθρώπου κύριος οὐκ ἔστιν
• c. otro subst. (cf. ἄ. ὁδίτης
un caminanteἄ. ἀλαζών
ἄ. ὑφάντης
ἄ. ὄρνις
hombre-pajaroἄ. γόης
un impostorἄ. βασιλεύς
• c. adj. ἄ. τις una persona Hdt.2.85,
Ἀργεῖος ἄ.
argivoὁ χθιζινὸς ἄ.
el hombre de ayerἈναφλύστιος ... ἄ.
ἔμπληκτος ὡς ἄ.
como un locoΜενίππου, Καρός τινος ἀνθρώπου
ἄ. Ῥωμαῖος
ciudadano romanoκαινός, νέος ἄ.
el hombre nuevo, el hombre redimido op. παλαιὸς ἄ.ἄ. Χριστὸς Ἰησοῦς
Cristo Jesús hombreγέρων ἄ.
un viejoἕνα ἄνθρωπον εὗρον
encontré un solo hombre
• c. art. y adv.
ἀλλ' εἰ καὶ ὁ ἔξω ἡμῶν ἄ. διαφθείρεται, ἀλλ' ὁ ἔσω ἡμῶν ἀνακαινοῦται
aun cuando nuestro hombre exterior se desmorona, sin embargo nuestro (hombre) interior se renueva de la parte material y espiritual del hombre
• c. gen. de cualidad
ὁ ἄ. τῆς ἀνομίας
el hombre sin ley del Anticristoἄ. τοῦ Θεοῦ
hombre de Dios
4 sg. genérico, frec. c. art. el hombre ὁ ἄ.:
βραχὺς ... ὁ βίος τοῦ ἀνθρώπου
ὁ ἄ. θείας μετέσχε μοίρας
οἱ υἱοὶ τοῦ ἀνθρώπου
los hijos del hombre, los hombresἦν ὁ τοῦ Θεοῦ Λόγος ἐν τῷ ἀνθρώπῳ
ὁ ... Ὑιὸς τοῦ ἀνθρώπου
el Hijo del hombre de Cristoὅταν γεννηθῇ ὁ ἄ.
cuando es engendrado el ser humanoκαὶ οὕτως ἀπώλετο ὁ ἄ.
también así se destruyó la humanidad
• op. dios
θεός τις, οὐκ ἄ.
οὔτε θεὸς οὕτ' ἄ.
πῶς οὐκ ἄνθρωπόν γε ὄντα εἰκὸς σοφώτερον τούτων φαίνεσθαι ...;
¿cómo no va a ser natural que, puesto que es hombre, se muestre más inteligente que éstas (las bestias)?θηρίου καὶ ὄρνιθος καὶ ἀνθρώπου
• ὡς ἄ. como un hombre ref. a la dignidad
φάγε ὡς ἄ., πίε ὡς ἄ.
• en or. nominal como suj.
ὅλος ὁ ἄ. ἐκ γενετῆς νοῦσος ἐστί
el hombre, desde su nacimiento, no es más que enfermedadεὐδαιμονέστατος γίγνεται ἄ.
ἄ. ἐών
en sent. de limitación siendo sólo un hombreτὸ σιγᾶν πολλάκις ἐστὶ σοφώτατον ἀνθρώπῳ νοῆσαι
ἦθος ἀνθρώπῳ δαίμων
ἀλλ' ἔστιν ἀνθρώπου γε
pero pertenece a un ser humano
• c. prep., c. κατά:
ὁ κόμπος δ' οὐ κατ' ἄνθρωπον φρονεῖ
la jactancia no tiene pensamientos a medida del hombreτὰ κατὰ τὸν ἄνθρωπον παθήματα
las enfermedades del hombreκατ' ἄνθρωπον νομοθέτης
κατ' ἄνθρωπον λαλεῖν
hablar al modo humanoκατὰ ἄνθρωπον ἐθηριομάχησα
luché con las fieras como un hombre corrienteὑπὲρ ἄνθρωπον
por encima de las fuerzas humanas
• otros usos de ἄ. genérico y sin art. en construcciones distintas de ἀνθρώπου φύσις
la naturaleza humana
• la naturaleza humana
τὸν Ὑὸν ... σάρκα ἤτοι σῶμα, τουτέστιν ἄ., ἀνειληφέναι
• el hombre
πέφυκε γὰρ καὶ ἄλλως ἄ. τὸ μὲν θεραπεῦον ὑπερφρονεῖν
pues es absolutamente innato en el hombre despreciar al que le adulaλογιζόμεθα γὰρ δικαιοῦσθαι πίστει ἄνθρωπον
pues sostenemos que el hombre queda justificado por la fe
II expresiones gramaticalizadas, equivaliendo a un pron. indef. uno, uno cualquiera, cada uno
ἄ. τῶν υἱῶν Ισραηλ
cada uno de los hijos de Israelτί γὰρ ὠφεληθήσεται ἄ.
qué provecho puede sacar uno
• equivalente a la pas. impers. se
χρῷτ' ἂν οὖν ἄ.
se usaríaοὕτως ἡμᾶς λογιζέσθω ἄ.
se nos debe considerar
III peyor. y en lenguaje familiar, para evitar ἀνήρ, γυνή o el n. pr., en voc.
ὥνθρωπε
¡eh, tú, amigo!ὦ ἄνθρωποι
¡eh, vosotros!
• ὁ ἄ. un sujeto, un individuo
τὸν ἄ. ἀπώλεσεν
mató al individuoοὗτος ἅ.
ese sujetoἄ. ἀμαθὴς οὑτοσὶ καὶ βάρβαρος
¡este individuo es un ignorante y un bárbaro!πολλοὶ μὲν ἄνθρωποι ... ὀλίγοι δὲ ἄνδρες
muchos individuos ... pero pocos hombres
• ὁ ἄ. en cont. adecuados el esclavo, el chico
ὁ Εὐβίου ἄ.
el esclavo de Eubioὡς ἀστεῖος ὁ ἄ.
pues sí que es educado el individuo de un esclavoἂν ἄ. ᾖ
ἄ. ἐμός
μήτε αὐτοῦ μήτε ἀνθρώπων ἐκείνου
ni de él ni de sus esclavosοἱ τοῦ πυρὸς ἄ.
los esclavos a cargo del fuego
IV usos especializados plu. varones op. γυναῖκες:
τῶν ... ἀνθρώπων τοὺς ἀχρειοτάτους ξὺν γυναιξί
τοσοῦτόν ἐσμεν ἀνθρώποις κακόν (habla Andrómaca)
πρεσβύτας ἀνθρώπους, πρεσβυτίδας γυναῖκας
• sg. varón op. mujer
σὺ δὲ πάνυ χαλεπὴ ἀεὶ τῷ ἀνθρώπῳ γεγένησαι
pero tú siempre has sido muy difícil para el varón
• marido op. mujer Eu.Matt.19.5, 19.10
• hijo
op. πατήρ
• ἡ ἄ. mujer Pi.P.4.98, Hdt.1.60, Ar.Lys.936, Hp.Mul.1.16, 1.61, 1.66, 1.68, 2.133 (p.288), Steril.230, Virg.1, Lys.1.15, 16, Isoc.18.52, Arist.EN 1148b20, Ach.Tat.5.22.2, Basil.M.30.33C, cf. Hsch.s.u.
• esclava
χαμαιτύπη δ' ἄ.
ἄ. οὖσα
siendo humana
• tb. cadáver, SEG 9.72.24 (Cirenaica IV a.C).
B medic. ὁ ἄ. el cuerpo humano
ὅλος ὥνθρωπος
todo el cuerpo humano
• fig. n. de un emplasto Aët.15.43 (p.133.12).
•Muchas hipótesis, ninguna decisiva. La más común postula un comp. de ἀνδρ- ‘varón’ (pero la fon. no es clara) y un < *oku̯ ‘aspecto’ (cf. het. a-ta-ro-po), comp. de sent. poco satisfactorio, de otra parte. En realidad, es prob. que el primer término tenga rel. c. het. antuwaḫḫaš, antuḫšaš ‘hombre’, por lo demás oscuro.
1. mens; als categorie:
2. spec. gebruik sing.
a. een mens, iemand:
b. pregn., steeds met lidw.; f. het mens, de vrouw:
c. NT ook man:
-ου, ὁ
- 1
- a
A human being, a man (seldom in sing. and never of a particular man): ἐσσομένοισι μετʼ ἀνθρώποισιν Il. 3.287, μυὼν ἀνθρώπου Il. 16.315. Cf. Il. 6.14, Il. 9.134, Il. 10.213, Il. 13.733, etc.: πολλῶν ἀνθρώπων ἄστεα Od. 1.3, ὃς ἀνθρώπους ἐκέκαστο (all men) Od. 19.395. Cf. Od. 19.395. Cf. Od. 1.183, Od. 3.48, Od. 6.259, Od. 7.23, etc.
For μεροπες ἄνθρωποι
see μέροπες. - b
Mankind, man: οὐδὲν ἀκιδνότερον ἀνθρώπου Od. 18.130.
- c
Quasi-pronominal = one, anyone: ὅ κε στυγέῃσιν ἰδὼν ἀ. ἔχοντά [σε] Od. 13.400.
- d
With a qualifying sb.: ἀ. ὁδίτης Il. 16.263. Cf. Il. 24.202: Od. 7.32, Od. 13.123.
- a
- 2
Specifically, a man as distinguished from a god: οὔτε θεῶν οὔτʼ ἀνθρώπων Il. 1.548. Cf. Il. 2.669, Il. 5.442, Il. 6.180, Il. 8.27, etc.: νέμεσις ἐξ ἀνθρώπων ἔσσεται Od. 2.136. Cf. Od. 13.110, Od. 14.179, Od. 20.112, Od. 22.346, etc.
With words indicative of mortality: θνητός Il. 1.339, Il. 14.199, etc.: Od. 1.219, Od. 5.32, etc.– καταθνητός Il. 6.123: Od. 3.114, Od. 9.502, etc.
- 1man, pl., mankind
- a σκιαρόν τε φύτευμα ξυνὸν ἀνθρώποις O. 3.18 ἀμφὶ δʼ ἀνθρώπων φρασὶν ἀμπλακίαι ἀναρίθμητοι κρέμανται O. 7.24 ἐν δʼ ἀρετὰν ἔβαλεν καὶ χάρματʼ ἀνθρώποισι προμαθέος αἰδώς O. 7.44 φαντὶ δʼ ἀνθρώπων παλαιαὶ ῥήσιες O. 7.54 παραπειρῶνται Διὸς ἀργικεραύνου εἴ τινʼ ἔχει λόγον ἀνθρώπων πέρι O. 8.4 Αἴγιναν ἔνθα ἀσκεῖται Θέμις ἔξοχʼ ἀνθρώπων O. 8.23 τερπνὸν δʼ ἐν ἀνθρώποις ἴσον ἔσσεται οὐδέν O. 8.53 πολλοὶ δὲ διδακταῖς ἀνθρώπων ἀρεταῖς κλέος ὤρουσαν ἀρέσθαι O. 9.101 ἔστιν ἀνθρώποις ἀνέμων ὅτε πλεῖστα χρῆσις O. 11.1 πολλὰ δʼ ἀνθρώποις παρὰ γνώμαν ἔπεσεν O. 12.10 ἔτυμον λόγον ἀνθρώπων P. 1.68 μείων ἕπεται μῶμος ἀνθρώπων P. 1.82 ἐν ἀνθρώποισι P. 3.21 πολυπήμονας ἀνθρώποισιν ἰᾶσθαι νόσους P. 3.46 εἴ τινʼ ἀνθρώπων P. 3.86 Νέστορα καὶ Λύκιον Σαρπηδόν, ἀνθρώπων φάτις, — γινώσκομεν P. 3.112 ὄρνιν Κυπρογένεια φέρεν πρῶτον ἀνθρώποισι P. 4.217 ὁ γὰρ καιρὸς πρὸς ἀνθρώπων βραχὺ μέτρον ἔχει P. 4.286 σκιᾶς ὄναρ ἄνθρωπος (v. l. ἄνθρωποι) P. 8.96 εἰ δέ τις ὄλβος ἐν ἀνθρώποισιν, ἄνευ καμάτου οὐ φαίνεται P. 12.28 ἔστι δέ τις λόγος ἀνθρώπων N. 9.6 ἔνθʼ Ἀρείας πόρον ἄνθρωποι καλέοισι N. 9.41 ἔστι δὲ καὶ κόρος ἀνθρώπων βαρὺς ἀντιάσαι N. 10.20 χαλεπὰ δʼ ἔρις ἀνθρώποις ὁμιλεῖν κρεσσόνων N. 10.72 τὸ δʼ ἐκ Διὸς ἀνθρώποις σαφὲς οὐχ ἕπεται τέκμαρ N. 11.43 μισθὸς γὰρ ἄλλοις ἄλλος ἐπʼ ἔργμασιν ἀνθρώποις γλυκύς I. 1.47 ὅσον ὀργὰν Ξεινοκράτης ὑπὲρ ἀνθρώπων γλυκεῖαν ἔσχεν I. 2.36 ἄλλοτε δʼ ἀλλοῖος οὖρος πάντας ἀνθρώπους ἐπαίσσων ἐλαύνει I. 4.6 ὅσσα δʼ ἐπʼ ἀνθρώπους ἄηται μαρτύρια φθιμένων ζωῶν τε φωτῶν ἀπλέτου δόξας I. 4.9 ἀλλʼ Ὅμηρός τοι τετίμακεν διʼ ἀνθρώπων I. 4.37 Θεία, σέο ἕκατι καὶ μεγασθενῆ νόμισαν χρυσὸν ἄνθρωποι περιώσιον ἄλλων I. 5.3 φ]έρτατος ἀνθρώπων Πα. 13b. 5. ]ἄνθρωπ[ο Pae. 21.18 πρὶν μὲν ἕρπε τὸ σὰν κίβδηλον ἀνθρώποισιν ἀπὸ στομάτων Δ. 2. 3. ἁνίκʼ ἀνθρώπων καματώδεες οἴχονται μέριμναι στηθέων ἔξω fr. 124. 5. ἀν]θρώποις[ Θρ. 4. 9. —
- b as opposed to
- α gods. — θεόμοροι νίσοντʼ ἐπʼ ἀνθρώπους ἀοιδαί O. 3.10 “ἔν τε θεοῖς τοῦτο κἀνθρώποις ὁμῶς αἰδέοντʼ” P. 9.40 Ἄπολλον, γλυκὺ δʼ ἀνθρώπων τέλος ἀρχά τε δαίμονος ὀρνύντος αὔξεται P. 10.10 σὺν θεῷ γάρ τοι φυτευθεὶς ὄλβος ἀνθρώποισι παρμονώτερος N. 8.17 εἰ γάρ τις ἀνθρώπων πράσσει θεοδμάτους ἀρετὰς I. 6.10 εἰ δέ τις ἀνθρώποισι θεόσδοτος ἀτληκηκοτας προστύχῃ fr. 42. 5. ]ἀνθρώπο[ις (supp. Bury) Δ. 2. 30. θεῶν καὶ κατʼ ἀνθρώπων ἀγυιάς fr. 194. 6.
- β heroes. ἥροες ἁγνοὶ πρὸς ἀνθρώπων καλέονται fr. 133. 6.
- γ animals. πολύβοσκον γαῖαν ἀνθρώποισι καὶ εὔφρονα μήλοις O. 7.63
- c a man, anyone καὶ τὸ σιγᾶν πολλάκις ἐστὶ σοφώτατον ἀνθρώπῳ νοῆσαι N. 5.18
- d woman “καὶ τίς ἀνθρώπων σε χαμαιγενέων πολιᾶς ἐξανῆκεν γαστρός;” P. 4.98 “τίς νιν ἀνθρώπων τέκεν;” P. 9.33
Strong 444
man:
1. generically, a human being, male or female (Lat.
2. Indef., ἄ. = τις, some one, a man: Mt 17:14, Mk 12:1, al.; τις ἄ., Mt 18:12, Jo 5:5, al.; indef. one (Fr.
3. Definitely, c. art., of some particular person; Mt 12:13, Mk 3:5, al.; οὗτος ὁ ἄ., Lk 14:30; ὁ ἄ οὗτος, ἐκεῖνος, Mk 14:71, Mt 12:45; ὁ ἄ. τ. ἀνομίας, II Th 2:3; ἄ τ. θεοῦ (of Heb.
- Iman, Lat. homo (not vir), opp. to gods, ἀθανάτων τε θεῶν, χαμαὶ ἐρχομένων τʼ ἀνθρώπων Il.
- 2with or without the Art. to denote man generally, Plat., etc.
- 3in pl. mankind, ἀνθρώπων, ἀνδρῶν ἠδὲ γυναικῶν Il.; ὁ ἄριστος ἐν ἀνθρώποις ὄρτυξ the best quail in the world, Plat.; μάλιστα, ἥκιστα ἀνθρώπων most, least of all, Hdt., etc.
- 4with another Subst., to give it a contemptuous sense, ἄνθρ. ὑπογραμματεύς, συκοφάντης, Oratt.; so homo histrio Cic.:—so, ἄνθρωπος or ὁ ἄνθρωπος was used alone, the man, the fellow, Plat.:— also in vocat. it was addressed contemptuously to slaves, ἄνθρωπε or ὦ ʼνθρωπε, sirrah! you sir! Hdt., Plat.
- IIfem. (as homo also is fem.), a woman, Hdt., etc.; with a sense of pity, Dem.
-
…οἱ δὲ ἀδικουμένους αὐτοὺς ἠλέουν, οὐ τῆς προτέρας ἔχθρας μεμνημένοι, ἀλλὰ τὴν παροῦσαν φιλίαν περὶ πολλοῦ ποιούμενοι πᾶσιν ἀνθρώποις φανερὰν τὴν αὑτῶν ἀρετὴν ἐπεδείξαντο. ἐτόλμησαν γὰρ μεγάλην ποιοῦντες τὴν Ἑλλάδα οὐ μόνον ὑπὲρ τῆς αὑτῶν σωτηρίας κινδυνεύειν ,…
Lysias, Speeches
-
…ἢ οἷον ὅσιον ; ἀγανακτήσαιμʼ ἂν ἔγωγʼ, ἔφην, τῷ ἐρωτήματι, καὶ εἴποιμʼ ἄν · εὐφήμει, ὦ ἄνθρωπε · σχολῇ μεντἄν τι ἄλλο ὅσιον εἴη, εἰ μὴ αὐτή γε ἡ ὁσιότης ὅσιον ἔσται. τί δὲ σύ…
Plato, Protagoras
-
…που κακῶς ποιεῖν ἀνθρώπους τοῦ ἀδικεῖν οὐδὲν διαφέρει. ἀληθῆ λέγεις. οὔτε ἄρα ἀνταδικεῖν δεῖ οὔτε κακῶς ποιεῖν οὐδένα ἀνθρώπων, οὐδʼ ἂν ὁτιοῦν πάσχῃ ὑπʼ αὐτῶν. καὶ ὅρα, ὦ Κρίτων, ταῦτα καθομολογῶν, ὅπως μὴ παρὰ…
Plato, Crito
-
…μὲν ὄντα τῇ ὀλιγαρχίᾳ, κακονούστατον δὲ τῇ πόλει, μισοῦντα δὲ μάλιστα τοὺς ἐν Πειραιεῖ. μισθωσάμενοι δὲ πάντας ἀνθρώπους ἐπʼ ὀλέθρῳ τῆς πόλεως, καὶ πόλεις ἐπάγοντες, καὶ τελευτῶντες Λακεδαιμονίους καὶ τῶν συμμάχων ὁπόσους ἐδύναντο πεῖσαι, οὐ…
Lysias, Speeches
-
…ἀφικομένῳ ἄμεινον ἔσται. ἀλλὰ νῦν μὲν ἠδικημένος ἄπει, ἐὰν ἀπίῃς, οὐχ ὑφʼ ἡμῶν τῶν νόμων ἀλλὰ ὑπʼ ἀνθρώπων · ἐὰν δὲ ἐξέλθῃς οὕτως αἰσχρῶς ἀνταδικήσας τε καὶ ἀντικακουργήσας, τὰς σαυτοῦ ὁμολογίας τε καὶ συνθήκας τὰς πρὸς ἡμᾶς…
Plato, Crito
-
…ὥστε πάλιν σκεδαννύμενοι διεφθείροντο. Ζεὺς οὖν δείσας περὶ τῷ γένει ἡμῶν μὴ ἀπόλοιτο πᾶν, Ἑρμῆν πέμπει ἄγοντα εἰς ἀνθρώπους αἰδῶ τε καὶ δίκην, ἵνʼ εἶεν πόλεων κόσμοι τε καὶ δεσμοὶ φιλίας συναγωγοί. ἐρωτᾷ οὖν Ἑρμῆς Δία τίνα…
Plato, Protagoras
-
…, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, καὶ διαλεγόμενος αὐτῷ ἔδοξέ μοι οὗτος ὁ ἀνὴρ δοκεῖν μὲν εἶναι σοφὸς ἄλλοις τε πολλοῖς ἀνθρώποις καὶ μάλιστα ἑαυτῷ, εἶναι δʼ οὔ · κἄπειτα ἐπειρώμην αὐτῷ δεικνύναι ὅτι οἴοιτο μὲν εἶναι σοφός, εἴη δʼ…
Plato, Apology
-
…ἀλλʼ ἡ δικαιοσύνη οὐκ ἀνθρωπεία ἀρετή ; καὶ τοῦτʼ ἀνάγκη. καὶ τοὺς βλαπτομένους ἄρα, ὦ φίλε, τῶν ἀνθρώπων ἀνάγκη ἀδικωτέρους γίγνεσθαι. ἔοικεν. ἆρʼ οὖν τῇ μουσικῇ οἱ μουσικοὶ ἀμούσους δύνανται ποιεῖν ; ἀδύνατον. ἀλλὰ τῇ…
Plato, Republic
-
…τοῦτʼ ἀδύνατον ἡσυχίαν ἄγειν, οὐ πείσεσθέ μοι ὡς εἰρωνευομένῳ · ἐάντʼ αὖ λέγω ὅτι καὶ τυγχάνει μέγιστον ἀγαθὸν ὂν ἀνθρώπῳ τοῦτο, ἑκάστης ἡμέρας περὶ ἀρετῆς τοὺς λόγους ποιεῖσθαι καὶ τῶν ἄλλων περὶ ὧν ὑμεῖς ἐμοῦ ἀκούετε διαλεγομένου καὶ ἐμαυτὸν…
Plato, Apology
-
…θαυμάσιε Μέλητε, ἵνα τί ταῦτα λέγεις ; οὐδὲ ἥλιον οὐδὲ σελήνην ἄρα νομίζω θεοὺς εἶναι, ὥσπερ οἱ ἄλλοι ἄνθρωποι ; μὰ Δίʼ, ὦ ἄνδρες δικασταί, ἐπεὶ τὸν μὲν ἥλιον λίθον φησὶν εἶναι, τὴν δὲ σελήνην γῆν…
Plato, Apology