χειμάδιον
χειμάδιον, a winter-dwelling, winter-quarters
χειμᾰδ-ιον, τό,
- winter dwelling, winter quarters, χειμαδίῳ χρῆσθαι Λήμνῳ D. 4.32, cf. Str. 11.13.1, Hld. 5.18: esp. in pl., χειμάδια πήγνυσθαι to fix oneʼs winter quarters, Plu. Sert. 6, cf. Luc. 3, Eum. 15, Jul. Ep. 98.—Adj. χειμάδιος, α, ον, is cited in Poll. 1.62, Suid.; ἡ χειμαδία (sc. ὥρα) Et.Gud. 563.53.
χειμάδιον, τό, Winterwohnung, Winterquartier ; χειμαδίῳ χρῆσθαι τῇ δυνάμει Λήμνῳ Dem. 4.32 ; χειμάδια διαπήγνυσθαι, Winterquartiere aufschlagen, Plut. Sertor. 6 ; DC. 36.4 ; Winterresidenz, Strab. 11.13.1.
χειμάδιον
from χεῖμα
χειμάδιον, ου, τό,
- a winter-dwelling, winter-quarters, χειμαδίῳ χρῆσθαι Λήμνῳ Dem.:—mostly in pl., χειμάδια πήγνυσθαι to fix oneʼs winter-quarters, Plut.