χροιά
χροιά, the surface of a body, the skin; the body
Could not find χρόαν in Logeion dictionaries.
χρόαν Noun: feminine accusative singular of χροιά
- skin, esp. of the human body, hence the body itself, παραδραθέειν φιλότητι ᾑ χροιῇ Il. l.c.; κατὰ χροιὴν ῥέει ἱδρώς Thgn. l.c.; ὄζειν . . τῆς χρόας ἔφασκεν ἡδύ μου Ar. Pl. 1020; τὰ ἐξανθεῦντα ἐς τὴν χροιὴν (skin, surface) ἢ χροιῇ (colour, signf. II) ἢ οἰδήμασι Hp. de Arte 9: cf. χρώς.
- 2 metaph., ‘skin’, i.e. surface, Pythagorean term, Arist. Sens. 439a31, Placit. 1.15.2, Theol.Ar. 18 (pl.); χ. ἐπίπεδος ib. 10; so perh. in Epicur. Fr. 81, Phld. Sign. 5, al.
- 3 appearance to the eye, of heavenly bodies, Id. D. 3.9.
- II superficial appearance of a thing, its colour, Thgn. 451, A. Pr. 493, E. Cyc. 517 (lyr.); παντοδάπαισι μεμειχμένα χροίαισιν Sapph. 20, cf. Numen. ap. Ath. 7.282a; τοιοῦτον (sc. ἐρυθρόν) εἶναι τῇ χροιᾷ τὸ μέλι Porph. Antr. 16; ἔστιν . . χρόα ἀπορροὴ σχημάτων ὄψει σύμμετρος καὶ αἰσθητός Pl. Men. 76d; νόμῳ χροιή . . ἐτεῇ δʼ ἄτομα καὶ κενόν Democr. 125, cf. Anaxag. 4, Arist. Sens. 440a8; ἐκ τριῶν τὰς χρόας ἅπασας μεμεγμένας, τοῦ φωτός, καὶ διʼ ὧν φαίνεται τὸ φῶς, καὶ τῶν ὑποκειμένων χρωμάτων Id. Col. 793b33.
- 2 esp. colour of the skin, complexion, χροιῆς ἄνθος ἀμειβομένης Sol. 27.6; χροιᾶς ἀμείψεις ἄνθος A. Pr. 23; χροιὰν ἀλλάξασα E. Med. 1168; λευκὴν χ. ἐκ παρασκευῆς ἔχεις Id. Ba. 457, cf. Ar. Nu. 1012 (anap.); χρόᾳ ἀδήλῳ τῶν δεδραμένων πέρι with colour that gives no hint of what has passed, E. Or. 1318; χρόαν . . τὴν σὴν ἥλιος . . αἰγυπτιώσει Pl.Com(?). p.615K. (post Fr. 55); χρόας κάλλος Pl. Smp. 196a; ἐρίζοι καὶ γάλακι χροιήν Call. Hec. Fr. 260.57 Pf. [updated ref.].
- III in Music, nuance of a scale, Plu. Mus. 2.1143e.—On the accent, v. Hdn.Gr. 1.301, al.
1. huid; uitbr. lichaam:
2. huidskleur:
1) die Oberfläche eines Körpers, bes. des menschlichen Leibes, die Haut ; der Körper, Leib selbst ; εἴ πως ἱμείραιτο παραδραθέειν φιλότητι ᾗ χροιῇ Il. 14.164 ; κατὰ χροιὴν ῥέει ἱδρώς Theogn. 1071 ; ὄζειν τῆς χρόας ἔφασκεν ἡδύ μου Ar. Plut. 1020.
2) die Oberfläche als etwas Gefärbtes, die Farbe selbst, bes. die Farbe der Haut ; χροιᾶς ἀμείψεις ἄνθος Aesch. Prom. 23 ; χροιὰν ἀλλάξασα Eur. Med. 1168 ; λευκὴν χροιὰν ἔχεις Bacch. 457 ; ὠχρά Ar. Nub. 1003, u. öfter ; Plat. Symp. 196a u. öfter, immer in der Form χρόα.
3) Bei den Pythagoreern die Fläche od. die Grenze jedes Körpers. – In der Musik ein gewisses Tongeschlecht, wie χρῶμα, Plut. de mus. 34.
- Ithe surface of a body, the skin; the body itself, Il., Theogn., Ar.
- IIthe superficial appearance of a thing, its colour, Aesch., Eur., etc.:—esp. the colour of the skin, the complexion, Aesch., Eur.
-
…οἱ κατὰ θυμὸν ἀρίστη φαίνετο βουλὴ ἐλθεῖν εἰς Ἴδην εὖ ἐντύνασαν ἓ αὐτήν, εἴ πως ἱμείραιτο παραδραθέειν φιλότητι ᾗ χροιῇ, τῷ δʼ ὕπνον ἀπήμονά τε λιαρόν τε χεύῃ ἐπὶ βλεφάροισιν ἰδὲ φρεσὶ πευκαλίμῃσι. βῆ δʼ ἴμεν ἐς θάλαμον…
Homer, Iliad
-
…δυσλύτοις χαλκεύμασι προσπασσαλεύσω τῷδʼ ἀπανθρώπῳ πάγῳ ἵνʼ οὔτε φωνὴν οὔτε του μορφὴν βροτῶν ὄψει, σταθευτὸς δʼ ἡλίου φοίβῃ φλογὶ χροιᾶς ἀμείψεις ἄνθος. ἀσμένῳ δέ σοι ἡ ποικιλείμων νὺξ ἀποκρύψει φάος, πάχνην θʼ ἑῴαν ἥλιος σκεδᾷ πάλιν · ἀεὶ…
Aeschylus, Prometheus Bound
-
…ἥντινα ἔχουσʼ ἕκαστοι, καὶ πρὸς ἀλλήλους τίνες ἔχθραι τε καὶ στέργηθρα καὶ συνεδρίαι · σπλάγχνων τε λειότητα, καὶ χροιὰν τίνα ἔχουσʼ ἂν εἴη δαίμοσιν πρὸς ἡδονὴν χολή, λοβοῦ τε ποικίλην εὐμορφίαν. κνίσῃ τε κῶλα συγκαλυπτὰ καὶ μακρὰν…
Aeschylus, Prometheus Bound
-
…πλόκαμός τε γάρ σου ταναός, οὐ πάλης ὕπο, γένυν παρʼ αὐτὴν κεχυμένος, πόθου πλέως · λευκὴν δὲ χροιὰν ἐκ παρασκευῆς ἔχεις, οὐχ ἡλίου βολαῖσιν, ἀλλʼ ὑπὸ σκιᾶς, τὴν Ἀφροδίτην καλλονῇ θηρώμενος. πρῶτον μὲν οὖν…
Euripides, Bacchae
-
…ἐννοεῖς ὅτι προσδεῖται ; πῶς ; ἐνούσης που ἐν ὄμμασιν ὄψεως καὶ ἐπιχειροῦντος τοῦ ἔχοντος χρῆσθαι αὐτῇ, παρούσης δὲ χρόας ἐν αὐτοῖς, ἐὰν μὴ παραγένηται γένος τρίτον ἰδίᾳ ἐπʼ αὐτὸ τοῦτο πεφυκός, οἶσθα ὅτι ἥ τε ὄψις οὐδὲν…
Plato, Republic
-
…τοῦ πέμπτου νοῦς πεπλησίακεν, τἆλλα δὲ πλέον ἀπέχει. ταὐτὸν δὴ περί τε εὐθέος ἅμα καὶ περιφεροῦς σχήματος καὶ χρόας, περί τε ἀγαθοῦ καὶ καλοῦ καὶ δικαίου, καὶ περὶ σώματος ἅπαντος σκευαστοῦ τε καὶ κατὰ φύσιν γεγονότος ,…
Plato, Letters
-
…τι ἀλεῖψαι, πάρεστίν που τῷ ἀλειφθέντι τὸ ἐπαλειφθέν. πάνυ γε. ἆρʼ οὖν καὶ ἔστιν τότε τοιοῦτον τὴν χρόαν τὸ ἀλειφθέν, οἷον τὸ ἐπόν ; οὐ μανθάνω, ἦ δʼ ὅς. ἀλλʼ ὧδε, ἦν δʼ ἐγώ…
Plato, Lysis
-
…δὲ ἐν αὐτοῖς ἓν γένος ἐνὸν ἄξιον ἐπωνυμίας πᾶσιν · τὰ δʼ ἄλλα ὅσα χολῆς εἴδη λέγεται, κατὰ τὴν χρόαν ἔσχεν λόγον αὐτῶν ἕκαστον ἴδιον. ἰχὼρ δέ, ὁ μὲν αἵματος ὀρὸς πρᾷος, ὁ δὲ μελαίνης χολῆς ὀξείας…
Plato, Timaeus
-
…εἶδος. ἀλλὰ μανθάνω, ἔφη. ἄκουσον δὴ ὅ μοι φαίνεται περὶ αὐτῶν. δυνάμεως γὰρ ἐγὼ οὔτε τινὰ χρόαν ὁρῶ οὔτε σχῆμα οὔτε τι τῶν τοιούτων οἷον καὶ ἄλλων πολλῶν, πρὸς ἃ ἀποβλέπων ἔνια διορίζομαι παρʼ ἐμαυτῷ τὰ…
Plato, Republic
-
…, λέγεις ; οἱ μέν που, ἦν δʼ ἐγώ, φιλήκοοι καὶ φιλοθεάμονες τάς τε καλὰς φωνὰς ἀσπάζονται καὶ χρόας καὶ σχήματα καὶ πάντα τὰ ἐκ τῶν τοιούτων δημιουργούμενα, αὐτοῦ δὲ τοῦ καλοῦ ἀδύνατος αὐτῶν ἡ διάνοια τὴν φύσιν…
Plato, Republic