λευκός

λευκός, ή, όν,

• light, bright, clear (opp. μέλας in all senses), αἴγλη Od. 6.45; λευκὸν (v.l. λαμπρόν) . . ἠέλιος ὥς Il. 14.185; λ. φάος S. Aj. 708 (lyr.), cf. infr. II.3; αἰθήρ E. Andr. 1228 (anap.); of metallic surfaces, λέβης Il. 23.268; λ. γαλήνη a glassy calm, Od. 10.94; of water, clear, limpid, Il. 23.282, Od. 5.70, A. Supp. 23 (anap.); λ. νᾶμα E. HF 573; -ότατος ποταμῶν Call. Jov. 19.
• • • 2 metaph., clear, distinct, of the voice, Arist. Top. 106a25, S.E. M. 6.41: in literary sense, clear, λ. στίχος AP 11.347 (Phil.): prov., λευκὸς Ἑρμῆς, when a rogue was detected, Macar. 5.53. Adv. -κῶς, πάντα φαίνειν, of Hermes, Corn. ND 16: Comp. -ότερον, διαλεχθῆναι Hld. 7.20.
  • II of colour, white, freq. in Hom., varying from the pure white of snow ([ἵπποι] -ότεροι χιόνος Il. 10.437) to the grey of dust (λευκοὶ ἐγένοντο κονισάλῳ 5.503); γάλα λ. 4.434; κρῖ 5.196; ἄλφιτα 18.560; ἡνία λεύκʼ ἐλέφαντι 5.583; ὀδόντες 10.263; ὀστέα 16.347; ἱστία 1.480; φᾶρος 18.353, etc.; λ. ἅρμα, = λεύκιππον, E. Ph. 172; of the white horses used by tyrants, λ. ζεῦγος D. 21.158, cf. λεύκιππος; λ. λίθος marble, OGI 219.36 (Sigeum, iii B.C.), etc., cf. λευκόλιθος; λευκῷ<ν>λίθῳ λ. στάθμη a white line on a white stone, prov. of explanations which do not explain, S. Fr. 330; ἡ λ. ῥίζα white root (= ἡ τοῦ δρακοντίου, acc. to Gal. 19.118), Hp. Morb. 2.48, Nat.Mul. 32; freq. of white or grey hair, λ. κάρη Tyrt. 10.23; θρίξ S. Ant. 1092; λ. γῆρας Id. Aj. 625 (lyr.); λευκὰ γήρᾳ σώματα E. HF 909, etc.
  • • • b of the human skin, white, fair, sts. as a sign of youth and beauty, χρώς, πήχεε, Il. 11.573, Od. 23.240; λ. παρειά, παρηΐς, S. Ant. 1239, E. Med. 923; σάρξ, δέρη, ib. 1189 (v.l.), IA 875 (troch.); freq. with the notion of bare, κῶλον, πούς, Id. Ba. 665, 863 (lyr.), Ion 221 (lyr.); cf. λευκόπους.
      • c of persons, white-skinned, Pl. R. 474e: hence, weakly, womanish, Ar. Th. 191, Ec. 428, X. HG 3.4.19; λευκῶν ἀνδρῶν οὐδὲν ὄφελος Macar. 5.55; cf. λευκόπρωκτος, λευκόχρως.
      • d λευκαὶ φρένες in Pi. P. 4.109 is expld. by Hsch. μαινόμεναι, frantic, passionate (cf. λευκῶν πραπίδων· κακῶν φρενῶν, Id.).
    • 2 λ. χρυσός, pale gold, i.e. gold alloyed with silver (prob. the same as ἤλεκτρον), opp. ἄπεφθος χρυσός, Hdt. 1.50.
    • 3 metaph., bright, fortunate, happy, λευκὸν ἦμαρ νυκτὸς ἐκ μελαγχίμου A. Pers. 301, cf. Ag. 668; a joyful day or holiday, Call. Aet. 1.1.2 [Fr. 178.2 Pf.]; λ. ἡμέρα a happy day, S. Fr. 6, cf. Sch. Call. Iamb. in PSI 9.1094.39 [on Fr. 191.37 Pf. ]; variously expld. in Phylarch. 83 J., Plu. Per. 27; ἡ λ. ψῆφος the vote of acquittal, Luc. Harm. 3, cf. Hsch.
  • III λεύκη, ἡ, λευκόν, τό, as Subst., v. sub vocc. (Cogn. with Lat. lux, etc.)

λευκός -ή -όν [see λεύσσω; IE *leuq-/*louq-; cf. Lat. lūx]

❶
🄰 brilliant, shining, clear Il. 14.185 Od. 6.45 etc.; φάος light Soph. Ai. 708; αἰθήρ heaven Eur. Andr. 1228 | of metallic obj. Il. 23.268 Nonn. D. 5.137 ‖ limpid, serene, clear Il. 23.282 Eur. H.F. 573 Aristot. Pr. 932a 31 etc.; ὕδωρ water Od. 5.70; γαλήνη a calm sea Od. 10.94; λευκότατος ποταμῶν the smoothest of rivers Callim. H. 1.19 | extens. of the voice clear, ringing Aristot. Phys. 248b 24, Top. 106a 25 etc.

🄱 white Il. 3.103, al. Hes. Sc. 294 Aristot. Metaph. 1057b 8; λευκότεροι χιόνος (horses) whiter than snow Il. 10.437; λ. ῥίζα white root Hp. Morb. 2.48, al.; λ. ἅρμα chariot drawn by white horses Eur. Ph. 172 = ζεῦγος Demosth. 21.158; ὀδόντες white teeth Thphr. Ch. 5.6 etc.; λευκοῦ λίθου of white stone Long. 1.1.1 | of hair white, hoary Soph. Ant. 1092 Anacr. 13.7, 77 etc.; λευκὸν γῆρας hoary old age Soph. Ai. 625; λευκὰ γήρᾳ σώματα grizzled old men Eur. H.F. 909; αἱ λευκαὶ τρίχες ἐμελαίνοντο the white hair turned black Plat. Pol. 270e | of skin white, snowy, bright Il. 11.573 Bacchyl. Dith. 17.13 VT Lev. 13.13, al. (in leprosy) etc.; παρειά cheek Soph. Ant. 1239; δέρη throat Eur. I.A. 875; τὸ πρόσωπον … λευκότερον … τοῦ τῶν αἰγῶν γάλακτος a face whiter than goatʼs milk Long. 1.17.3 | fig. τὰ πνευματικῶς λευκά (sc. garments) spiritually pure Cyr.³ CatM. 4.8 | extens. of men and women with white skin or complexion Plat. Rp. 474e Aristot. H.A. 583a 8, 11 etc. (s.times as sign of weakness or softness Xen. Hel. 3.4.19) ‖ pale: χρυσός gold, alloyed with silver Hdt. 1.50.2 ‖ of eyes afflicted with glaucoma QS 12.414 ‖ λευκαὶ φρένες dub. signf. in Pind. P. 4.109: perhaps perfidious or crazy mind

🄲 fig. splendid, happy, fortunate: ἦμαρ day Aeschl. Pers. 301, al. Men. fr. 260 Kö etc. ‖ spec. signf.: ἡ λ. ψῆφος white vote, of acquittal Luc. Harm. 3

❷ subst. neut. τὸ λευκόν white, the color white, whiteness Aristoph. Eq. 1279 Plat. Prot. 331d, al. Aristot. Metaph. 1017b 28, al. etc. (common) | white garment: λευκὰ ἀμπέχεσθαι to be dressed in white Aristoph. Th. 840; λευκὸν ἀμπέχει you are dressed in white Aristoph. Ach. 1024; ἐν λευκοῖς in white garments, of angels NT John 20.12 | egg white Aristot. G.A. 754b 22, al. etc. | also of fish eggs Aristot. 751b 18, al. | cornea, white of the eye Alexis 224.9 Aristot. H.A. 491b 21, al. etc. | leukorrhea Hp. Prorrh. 1.80, al. Aristot. H.A. 581b 2, al. | sapwood VT Gen. 30.37 ‖ ἡ λευκή white line, starting point for chariot races [Io.] Circ. 8.88A ‖ compar. -ότερος Long. 1.17.3 | superl. -ότατος ◆ adv. λευκῶς clearly, obviously Dion. Lys. 6 (conject.) Corn. 21 Eus.¹ ETh. 3.17.4, al. Eustath. 1474.52 (= ἀργῶς) etc.

λευκός, (*λυκ-, luc-is), licht, leuchtend, glänzend, hell ; αἴγλη, heller Glanz, Od. 6.45 ; λευκὸν ἠέλιος ὥς, leuchtend wie die Sonne, Il. 14.185 ; von hellglänzenden Metallen, λευκὸς λέβης, ein blanker Kessel, Il. 23.268 ; λευκὸν ἦμαρ, Aesch. Pers. 293, Ag. 654, s. unten ; λευκὸν. εὐάμερον φάος, Soph. Aj. 694 ; αἰθήρ, der lichte, klare Aether, Eur. Andr. 1229 ; χρυσός, Her. 1.50. – Dah. klar, rein, ὕδωρ, Il. 23.282, Od. 5.70 ; Hes. O. 741 ; Aesch. Suppl. 23 ; γαλήνη, heitere, klare Meeresstille, Od. 10.94 ; νᾶμα, Eur. Herc.Fur. 573, vgl. Hel. 1352 u. Sp., wie Callim. Iov. 19. – Gew. weiß, von der Farbe, Ggstz μέλας, Il. 3.103 ; Plat. Rep. VII.523d u. A.; bes. γάλα, Il. 4.434 ; Pind. N. 3.74 ; Aesch. Pers. 603 u. sonst gew.; Schaum, Eur. Med. 1174 ; vom Schnee, λευκότεροι χιόνος, Il. 10.431 ; vgl. Soph. Ant. 114 u. Plat. γύψου ἢ χιόνος λευκοτέρα, Phaed. 110c ; ὀδόντες, Il. 10.263 u. öfter, wie ὀστέα, 16.347 u. öfter, wie vom Elfenbein, ἐλέφας, 5.583 ; Pind. N. 7.78 ; vom Mehl, ἄλφιτα, Il. 18.560 u. öfter ; auch κρῖ λευκόν, 5.196 ; von der weißen Hautfarbe, 11.573 u. öfter zur Bezeichnung zarter Schönheit, πῆχυς, 5.314 ; παρειά, Soph. Ant. 1224 ; παρηΐς, Eur. Med. 923 ; σάρξ, 1189, El. 823 ; δέρη, I.A. 875 ; auch πούς, Bacch. 664, 861, in welcher Vbdg man es auch »nackt« erkl.; auch vom Staube, Il. 5.503 ; vom Marmor, Παρίου λίθου λευκοτέρα στήλη Pind. N. 4.81 ; von Gewändern, φᾶρος, Il. 18.353 ; auch ἱστία, Od. 2.426 u. öfter ; πεπλώματα, Aesch. Suppl. 701 u. A., wie στολή, Plat. Legg. XII.947b ; vgl. λευκὸν ἀμπέχει Ar. Ach. 988, wobei zu bemerken, daß weiß die Farbe der Freude ist ; vom Haar, λευκὰς κόρσας, Aesch. Ch. 280 ; ἐξ ὅτου λευκὴν ἐγὼ τήνδʼ ἐκ μελαίνης ἀμφιβάλλομαι τρίχα Soph. Ant. 1079 ; daher γῆρας, Aj. 613 ; vgl. λευκὸν κρᾶτα Eur. Suppl. 289, ὦ λευκὰ γήρᾳ σώματα Herc.Fur. 910 ; τῶν πρεσβυτέρων αἱ λευκαὶ τρίχες ἐμελαίνοντο Plat. Polit. 270e. Auch χρυσός, Her. 1.50 von legiertem Golde, im Ggstz von ἄπεφθος ; τὸ λευκὸν τοῦ ὠοῦ, das Weiße des Eies, Arist. gen. anim. 3.2, 4.4, τὸ λευκὸν τοῦ ὀφθαλμοῦ, das Weiße im Auge u. ä., wie bei uns. – Weiß gilt aber auch als Zeichen der Weichlichkeit u. Schwäche eines im Schatten erzogenen, nicht im Freien von der Sonne gebräunten Leibes, daher blaß, bleich, Vorwurf, λευκοὺς τοὺς δειλοὺς ὀνειδίζουσιν, Paroemiogr. App. 3.61, οὐδὲν ἀνδρῶν λευκῶν ὄφελος ἢ σκυτοτομεῖν, ib. 4.35. Vgl. Ar. Th. 191, Eccl. 428 ; Xen. Hell. 3.4.19 ; u. so ist λευκαὶ φρένες, Pind. P. 4.109, ein schwacher, leichtbetörter Sinn, oder der Leichtsinn, der ernster Tiefe ermangelt. – Λευκὸν erkl. B.A. 50 auch ἀγαθόν, denn das Weiße ist Glück verheißend, u. λευκὴ ψῆφος, das freisprechende Stimmsteinchen, vgl. Diog. 6.8 ; Luc. Harm. 3. Daher ἡ λευκὴ ἡμέρα, der glückliche Tag, Meineke quaest. Men. p. 107 ; ἡ ἐπʼ εὐφροσύνῃ, Paroemiogr. App. 3.60 ; vgl. Plut. Pericl. 27 u. Lobeck zu Phryn. p. 473. S. auch die oben aus den Tragg. angeführten Stellen.
Uebertr. auch = einleuchtend, klar, leicht zu verstehen, στίχος, Philp. 44 (XI.347); οὐχὶ λευκὰ σὺ ἐρεῖς σαφέστερόν θʼ ὃ βούλει bei Ath. IX.383a ; λευκότερόν τινι διαλεχθῆναι Heliod. 5.20. – Τὸ λευκὸν εἰδέναι, Ar. Eq. 1279, weiß und schwarz unterscheiden können. – Von der Stimme, hell, klar, rein, Arist. top. 1.15 ; Poll. 2.117 erkl. ἐκκεκαθαρμένη ; vgl. S.Emp. adv.mus. 40.
• Adv. λευκῶς , Sp.

λευκός

-ή, -όν

[λυκ- as in λύχνος. Cf. L. luceo.]

• • 1

    Bright, resplendent, shining : ὀμφαλοί Il. 11.35. Cf. Il. 14.185, Il. 23.268 : Od. 6.45, Od. 10.94.

  • 2

    Bright or light in colour, often to be translated white, but of very indefinite application (often a mere epithet) : ἱστία Il. 1.480, πόλιν Ὀλοοσσόνα Il. 2.739, γάλα Il. 4.434, Il. 5.902, κρῖ Il. 5.196, Il. 8.564, Il. 20.496, ὀδόντας Il. 5.291, πήχεε 314. Cf. Il. 2.735, Il. 3.103, Il. 5.503, 583, Il. 10.263, Il. 11.416, 573= Il. 15.316, Il. 11.640, Il. 16.347, Il. 17.56, Il. 18.353, 560, Il. 23.252, 282, 329, 455, Il. 24.231, 793 : ὀστέα Od. 1.161, Od. 11.221, Od. 24.72, 76, ἱστία Od. 2.426= Od. 15.291, Od. 4.783= Od. 8.54, Od. 9.77, Od. 10.506, Od. 12.402, [λίθοι] Od. 3.408, κρῖ Od. 4.41, 604, Od. 12.358, ὕδατι Od. 5.70, γάλακτος Od. 9.246, ἄλφιτα Od. 10.520, Od. 11.28, Od. 14.77, ὀδόντι Od. 19.393 = Od. 23.74, Od. 19.465, Od. 8.219, Od. 24.332, πήχεε Od. 23.240.

    Comp. λευκότερος, -η Il. 10.437 : Od. 18.196.

λευκός

• 1white λευκῷ σὺν γάλακτι N. 3.77 στάλαν θέμεν Παρίου λίθου λευκοτέραν N. 4.81 Μοῖσά τοι κολλᾷ χρυσόν, ἔν τε λευκὸν ἐλέφανθʼ ἁμᾶ N. 7.78 ἀπὸ μὲν λευκὸν γάλα ὤθεον fr. 166. 3. met., “Πελίαν ἄθεμιν λευκαῖς πιθήσαντα φρασίν” (sign. dub.: cf. Hesych., λευκῶν πραπίδων· κακῶν φρενῶν P. 4.109 cf. διάλευκος.

λευκός : clear, i. e. transparent or full of light, as water, the surface of water, or the radiance of the sky, Od. 5.70, Od. 10.94, Od. 6.45; then white, as snow, milk, bones, barley, Il. 10.437, Od. 9.246, Od. 1.161, Il. 20.496.

λευκός, ή, όν from Root !λυκ

• • Ilight, bright, brilliant, of sun light, Hom., Soph.; and of metallic surfaces, λέβης Il.; also, λ. γαλήνη a glassy calm, Od.; of water, generally, bright, limpid, Hom., Eur.
  • • 2metaph. clear, plain, distinct, of authors, Anth.
  • IIof colour, white, Hom., etc.; λ. ἅρμα λεύκιππον, Eur.
  • • 2of the skin, white, fair, Hom., Trag.; with a notion of bare, πούς Eur., cf. λευκόπους:—later, as a mark of effeminacy, blanched, white, pale, Ar., Xen.:— λευκαὶ φρένες in Pind. may be pale with envy, envious.
    • 3λ. χρυσός, pale gold, i. e. gold alloyed with silver (prob. the same as ἤλεκτρον) , opp. to χρυσὸς ἄπεφθος, Hdt.
    • 4λευκὸν ἦμαρ νυκτὸς ἐκ μελαγχίμου a bright day after a night of mourning, Aesch.