ἄγριος
ἄγριος, (living in the fields) wild, savage, harsh
Could not find ἀγριωτάτοις in Logeion dictionaries.
ἀγριωτάτοις masculine dative plural superlative, neuter dative plural superlative of ἄγριος
- living in the fields, wild, savage.
- I of animals, opp. τιθασός ἥμερος, wild, βάλλειν ἄγρια πάντα Il. 5.52; αἴξ, σῦς, 3.24, 9.539; even of flies, ἄ. φῦλα, μυίας 19.30; ἵπποι, ὄνοι, etc., Hdt. 7.86, etc.; ἄ. τέρας, of a bull, E. Hipp. 1214; ἄ. θηρία X. An. 1.2.7; of men, living in a wild state, Hdt. 4.191.
- 2 of trees, opp. ἥμερος, wild, Pi. Fr. 46, Hdt. 4.21, etc.; μητρὸς ἀγρίας ἄπο ποτόν of the wild vine, A. Pers. 614, cf. Arist. Pr. 896a8; ἄ. ἔλαιον S. Tr. 1197; ὕλη Id. OT 476, etc.; μέλι Ev.Matt. 3.4.
- 3 of countries, wild, uncultivated, Pl. Phd. 113b, Lg. 905b.
- II mostly of men, beasts, etc.:
- 1 in moral sense, savage, fierce, Il. 8.96, Od. 1.199, etc., cf. Ar. Nu. 567; δεσπότης Pl. R. 329c; ἄ. καὶ ἀπαίδευτος Id. Grg. 510b; ἄγριε παῖ καὶ στυγνέ Theoc. 23.19, cf. 2.54; ἄ. κυβευτής a passionate gambler, Men. 965; esp. of παιδερασταί, Ar. Nu. 349 (cf. Sch. ad loc.), Aeschin. 1.52, Aen.Gaz. Thphr. p.14 B.
- 2 of temper, wild, fierce, θυμός, χόλος, Il. 9.629, 4.23; λέων δʼ ὥς, ἄγρια οἶδεν 24.41; ἄ. πτόλεμος, μῶλος, 17.737, 398; ἄγριος ἄτη 19.88; ἄ. ὁδοί cruel ways or counsels, S. Ant. 1274; ὀργή OT 344 (Sup.); ἀγριώτατα ἤθεα Hdt. 4.106; ἔρωτες Pl. Phd. 81a; φιλία Id. Lg. 837b, cf. R. 572b, etc.; τὸ ἄ. savageness, Id. Cra. 394e; ἐς τὸ -ώτερον to harsher measures, Th. l.c.
- 3 of things, circumstances, etc., cruel, harsh, δεσμά A. Pr. 177; νὺξ -ωτέρη wild, stormy, Hdt. 8.13; δουλεία Pl. R. 564a; σύντασις ἀ. a violent strain, Id. Phlb. 46d; ἄ. βάρος, of strong, hot wine, Ar. Fr. 351.
- b ἀ. νόσος, prob., malignant, S. Ph. 173, 265; ἄ. ἕλκος Bion 1.16.
- III Adv. -ίως, savagely, A. Eu. 972, Ar. V. 705; ἄγρια δερκομένω, παίσδων, Hes. Sc. 236, Mosch. 1.11. [ᾱ Hom.; ᾱ in trim., ᾰ in lyr. A. and S.; ᾱ/ᾰ E.; ῑ metri grat., where the ult. is long, Il. 22.313 (nisi leg. ἀγρίοο).]
I
1 que vive en los campos, en estado natural, salvaje gener. de animales Il.3.24, 4.106, Od.14.50,
βάλλειν ἄγρια πάντα
cazar toda clase de animales salvajesἀγρίης χοίρου
jabalíθῆραι
θηρία
ζῷα
ὄρνις
ἄγριαι στρουθοί· αἱ στρουθοκάμηλοι
• de insectos
ἄ. φῦλα, μυίας
μέλιτται ἄ.
• de cosas propias de estos animales
ἀγριᾶν γνάθων
ἄ. μέλι
miel silvestre
• de pers. salvaje, en estado salvaje Alcm.5.2.1.10, Hdt.4.191,
οἱ Ἄγριοι
Los salvajes tít. de una comedia de Ferécrates
• de aspecto salvaje
ἄ. ... γυίων εἶδος
σῶμα ἄ.
ἄγριον τῇ ἰδέᾳ
2 de bosques no cultivado, natural
ὕλης ἀγρίης ἐπιστεφής
de la isla de Tasos cubierta de un bosque incultoὕλη
• de plantas silvestre
ἔλαιος
acebucheδένδρον
λάχανα
ἀσπάραγος ἄγριος
• subst. τὰ ἄ. hierbajos fig.
ἄ. ψυχῆς
3 de regiones no cultivado
τόπος
4 de dioses que vive en los campos, agreste
Θεοὶ Ἄγριοι
n. de una tríada de dioses de la caza y de la vida salvaje
II ref. al carácter o al modo de ser
1 de pers. y anim. brutal, feroz, cruel, Il.6.97, 8.96, 21.314,
χαλεποὶ δέ μιν ἄνδρες ἔχουσιν ἄγριοι
δεσπότης
τύραννος
ἄ. νῶτα λεόντων
• abs.
ἡ δὲ κυνὸς χαλεπὴ καὶ ἄγριος
la (mujer) hija de la perra es insoportable y brutalἄγριε παῖ
• fig. de seres monstruosos: de Escila Od.12.119,
τέρας
2 de pasiones, sentimientos feroz, violento, incontrolable
χόλος
θυμός
ὀργή
ἔρωτες
φιλία
θράσος
• abs. neutr. plu.
λέων δ' ὣς ἄγρια οἶδεν
de Aquiles como el león tiene sentimientos ferocesἄγρια δερκομένω
de las Gorgonas
3 de los dominados por pasiones violento, furibundo, desatado, sin control Ar.Nu.349, Aeschin.1.52, Aen.Gaz.Thphr.13.18,
κυβευτής
jugador empedernido, apasionado
III
1 de cosas, abstractos, situaciones cruel, feroz, duro
πτόλεμος
μῶλος
ἄτη
ἤθεα
ὁδοί
acciones cruelesἐπεδίδοσαν μᾶλλον ἐς τὸ ἀγριώτερον
tomaron medidas más durasδεσμοί
δουλεία
σύντασις
ἄ. αἶσα
• de enfermedades cruel, maligno S.Ph.173, 265, Bio 1.16,
ἕλκος
2 de fenóm. naturales violento, crudo, tempestuoso
ὄμβρος
χειμῶνες
νύξ
κύματα θαλάσσης
ἄγριον βάρος
del vino puro
• del hambre de Erisictón, Call.Cer.66.
IV adv. -ως de manera feroz, brutal, salvajemente A.Eu.973, Ar.V.705,
ἀ. καὶ βαρβάρως ἀπολέσῃς
ἐμὲ ... κρεμασθῆναι ἀ.
1. wild,
2. overdr. van pers. wild, wreed, woest, kwaadaardig:
1) auf dem Felde lebend, wild, zunächst von Tieren, auch von Pflanzen, im Naturzustand, dem ἥμερος, Kulturzustand, entgegengesetzt, wie Plat. Legg. VI.765e ; φυτῶν καὶ ζώων ἡμέρων καὶ ἀγρίων, wie τιθασσός u. ἄγρ. Polit. 271e ; vgl. Arist. Probl. 20.12 ; ἄγρια πάντα, allerlei Wild, Il. 5.52, σῦς ἄγριος 8.338, αἴξ 4.106, ἄγρια φῦλα, μυίας Il. 19.30 ; δένδρεα ἄγρια καὶ ἥμερα Her. 4.21, ὕλη 1.203, wie Archil. frg. 9 ; ἄμπελος Aesch. Pers. 606 ; ἔλαιον Soph. Tr. 1187, O.R. 476, ὕλη O.C. 349 ; μέλι Matth. 3.4. Die Sp. bildeten bes. bei Pflanzen gern Komposita, wie sie oben angeführt sind, ἀγριάμπελος für ἄγριος ἄμπελος. Bei Mosch. 5.13 ist ἄγριος der Landmann.
2) Da bes. die Raubtiere in diesem Zustand bleiben, so wird mit ἄγριος die Wildheit u. Grausamkeit dieser bezeichnet, so λέων, δράκων, u. γένυς ἀγρία Eur. Phoen. 1389, δρακαίνης φύσις ἀγρία Bacch. 1355. Dah. von Menschen, wild, zornig u. überh. von leidenschaftlichen Gemütszuständen, Hom. λέων ἃς ἄγρια οἰδεν Il. 24.41, αἰχμητής Il. 6.97, u. in der Od. ἄγριοι οὐδὲ δίκαιοι, 6.120, 9.175, 13.201, 8.575, vgl. 9.215, 494, ἄγριος Κύκλωψ Od. 2.19. ἄγρια φῦλα Γι γάντων Od. 7.206, χόλος ἄ. Il. 4.23, 8.460, Od. 8.304, auch θυμός Il. 9.629, μένος 22.313, πόλεμος 17.737, μῶλος 398 ; δάμαρ Soph. Ant. 961, ᾍδης Aj. 1014, νόσος Phil. 173 u. sonst, Eur. Or. 34, τραύματα Phoen. 1663, ἕλκος Bion 1.16. Daher bei den Aerzten geradezu von bösartigen Geschwüren, unheilbar, ὀδύνη Soph. Tr. 971, λύπη O.R. 1073 (wie πένθη Plut. cons. ad ux. 6), πόνοι 1205, πέδαι 1349 wie δεσμά Aesch. Pr. 175, ἅλς Suppl. 35, χεῖμα Eur. Andr. 749, πῦρ Theocr. 2.54. Ebenso in Prosa : Plat. verb. es mit θηριώδης, Rep. IX.571c ; ἀπηνής Legg. XII.950d ; δύσκολος (ψυχή) I.649e ; χαλεπὸς καὶ ἄδικος Legg. 318d ; τὸ τῆς διανοίας ἄγρ. καὶ πικρόν Dem. 45.69. Es geht dann in den Begriff des rohen, bäurischen über, wie Plat. τύραννος ἄγρ. καὶ ἀπαίδευτος verb. Nach Harp. begreift es bes. auch τοὺς σφόδρα ἐπτοημένους περὶ τὰ παιδικὰ καὶ χαλεποὺς παιδεραστάς, s. Aesch. 1.52 u. Ar. Nub. 348 ; ἂγριοι ἔρωτες Plat. Phaed. 81a ; ἄγριος κυβευτής Menand., wie Suid. erkl. ὁ λίαν περὶ τὸ κυβεύειν ἐσπουδακώς.
3) vom Felde unbebaut, τόπος Plat. Phaed. 113c, Legg. X.905b ; ὄρη Dio 16.12.
• Adv. ἀγρίως , wild, heftig, ἀγρίως ἐσθίειν Antiphan. Ath. VII.304a ; ἀγρίως καὶ χαλεπῶς dem πρᾴως ἀνέχεσθαι entgegengesetzt, Plut. an seni 7 ; auch ἄγρια steht so Hes. Sc. 236 ἄγρια δερκόμενος, ὡς ἄγρια παίσδεις Theocr. 20.6, u. sp.D.
[Il. 22.313 ist wegen Länge der letzten Silbe ι lang].
-η, -ον and -ος, -ον
[ἀγρός.]
- 1
Of animals, wild, untamed Il. 3.24, Il. 4.106, Il. 8.338, Il. 9.539, Il. 15.271: Od. 9.119, Od. 14.50.
Applied to flies Il. 19.30.
Absol. in neut. pl. ἄγρια
, wild creatures Il. 5.52. - 2
Of men, fierce, savage, raging Il. 6.97 = 278, Il. 8.96, Il. 21.314.
Of Scylla Od. 12.119.
- 3
Not conforming to the traditional order of society, uncivilized, barbarous, savage Od. 1.199, Od. 2.19, Od. 6.120 = Od. 9.175 = Od. 13.201, Od. 7.206, Od. 8.575, Od. 9.215, 494.
- 4
In gen., fierce, raging, ungoverned: χόλος Il. 4.23, πτόλεμος Il. 17.737. Cf. Il. 8.460, Il. 9.629, Il. 17.398, Il. 19.88, Il. 22.313: Od. 8.304.
- 5
Absol. in neut. pl. ἄγρια
, fierceness: ἀ. οἶδεν (has fierceness in his heart) (see εἴδω III.12) Il. 24.41.
- 1
- a wild, not domestic ἄγριος ἔλαιος fr. 46.
- b wild, fierce κεράιζεν ἀγρίους θῆρας P. 9.21 ]αἴνιγμα παρθένοιʼ ἐξ ἀγριᾶν γνάθων[ sc. of the Sphinx. fr. 177d.
- living in the fields, Lat. agrestis:
- Iof animals, wild, savage, αἴξ, σῦς Il.; ἵπποι, ὄνοι Hdt., etc.; of men, Hdt.; of a countryman, as opp. to a citizen, Mosch.
- 2of trees, wild, Hdt., etc.; μητρὸς ἀγρίας ἄπο made from the wild vine, Aesch.; ἄγρ. ἔλαιον, Soph.
- 3of countries, wild, uncultivated, Plat.
- IIof men and animals, having qualities incident to a wild state:
- 1in moral sense, savage, fierce, Lat. ferus, ferox, Hom., etc.
- 2wild, brutal, coarse, boorish, rude, Hom., etc.; ἀγριώτατα ἤθεα Hdt.; ἐς τὸ ἀγριώτερον to harsher measures, Thuc.
- 3of things and circumstances, cruel, harsh, Aesch., etc.; νὺξ ἀγριωτέρη more wild, stormy, Hdt.; ἀγρ. νόσος a malignant disease, Soph.
- IIIadv. -ίως, savagely, Aesch., etc.: also ἄγρια as neut. pl., Hes., Mosch.
-
…; καὶ ὅς, εὐφήμει, ἔφη, ὦ ἄνθρωπε · ἁσμενέστατα μέντοι αὐτὸ ἀπέφυγον, ὥσπερ λυττῶντά τινα καὶ ἄγριον δεσπότην ἀποδράς. εὖ οὖν μοι καὶ τότε ἔδοξεν ἐκεῖνος εἰπεῖν, καὶ νῦν οὐχ ἧττον. παντάπασι γὰρ τῶν…
Plato, Republic
-
…ἀνθρώπους οἷς μήτε παιδεία ἐστὶν μήτε δικαστήρια μήτε νόμοι μηδὲ ἀνάγκη μηδεμία διὰ παντὸς ἀναγκάζουσα ἀρετῆς ἐπιμελεῖσθαι, ἀλλʼ εἶεν ἄγριοί τινες οἷοίπερ οὓς πέρυσιν Φερεκράτης ὁ ποιητὴς ἐδίδαξεν ἐπὶ Ληναίῳ. ἦ σφόδρα ἐν τοῖς τοιούτοις ἀνθρώποις γενόμενος, ὥσπερ…
Plato, Protagoras
-
…ὅτι ὁμολογήσας ἡμῖν πείσεσθαι οὔτε πείθεται οὔτε πείθει ἡμᾶς, εἰ μὴ καλῶς τι ποιοῦμεν, προτιθέντων ἡμῶν καὶ οὐκ ἀγρίως ἐπιταττόντων ποιεῖν ἃ ἂν κελεύωμεν, ἀλλὰ ἐφιέντων δυοῖν θάτερα, ἢ πείθειν ἡμᾶς ἢ ποιεῖν, τούτων οὐδέτερα ποιεῖ…
Plato, Crito
-
…Ἀχιλῆϊ θεοὶ βούλεσθʼ ἐπαρήγειν, ᾧ οὔτʼ ἂρ φρένες εἰσὶν ἐναίσιμοι οὔτε νόημα γναμπτὸν ἐνὶ στήθεσσι, λέων δʼ ὣς ἄγρια οἶδεν, ὅς τʼ ἐπεὶ ἂρ μεγάλῃ τε βίῃ καὶ ἀγήνορι θυμῷ εἴξας εἶσʼ ἐπὶ μῆλα βροτῶν ἵνα δαῖτα λάβῃσιν…
Homer, Iliad
-
…διδύμας ἁλὸς ἀκταὶ Βοσπόριαι ἠδʼ ὁ Θρῃκῶν ἄξενος Σαλμυδησσός, ἵνʼ ἀγχίπτολις Ἄρης δισσοῖσι Φινείδαις εἶδεν ἀρατὸν ἕλκος τυφλωθὲν ἐξ ἀγρίας δάμαρτος ἀλαὸν ἀλαστόροισιν ὀμμάτων κύκλοις ἀραχθέντων, ὑφʼ αἱματηραῖς χείρεσσι καὶ κερκίδων ἀκμαῖσιν. κατὰ δὲ τακόμενοι μέλεοι μελέαν πάθαν…
Sophocles, Antigone
-
…ἁγνοῖς δόμοις. στέψω πρὸ ναῶν, πολεμίων δʼ ἐσθήματα. τοιαῦτʼ ἐπεύχου μὴ φιλοστόνως θεοῖς, μηδʼ ἐν ματαίοις κἀγρίοις ποιφύγμασιν · οὐ γάρ τι μᾶλλον μὴ φύγῃς τὸ μόρσιμον. ἐγὼ δέ γʼ ἄνδρας ἓξ ἐμοὶ σὺν ἑβδόμῳ ἀντηρέτας…
Aeschylus, Seven Against Thebes
-
…νοῦ τῆς τε συμφορᾶς ἴσον, ὡς σʼ ἠθέλησα μηδέ γʼ ἂν γνῶναί ποτε. ὄλοιθʼ ὅστις ἦν, ὃς ἀγρίας πέδας μονάδʼ ἐπιποδίας μʼ ἔλυσʼ ἀπό τε φόνου ἔρυτο κἀνέσωσεν, οὐδὲν εἰς χάριν πράσσων. τότε γὰρ ἂν θανὼν…
Sophocles, Oedipus Tyrannus
-
…θεοῖσιν ὑπείξεαι ἀθανάτοισιν ; ἡ δέ τοι οὐ θνητή, ἀλλʼ ἀθάνατον κακόν ἐστι, δεινόν τʼ ἀργαλέον τε καὶ ἄγριον οὐδὲ μαχητόν · οὐδέ τις ἔστʼ ἀλκή · φυγέειν κάρτιστον ἀπʼ αὐτῆς. ἢν γὰρ δηθύνῃσθα κορυσσόμενος παρὰ πέτρῃ ,…
Homer, Odyssey
-
…· τίνα νοῦν ἔσχες ; ἐν τῷ συμφορᾶς διεφθάρης ; ἔξελθε, τέκνον, ἱκέσιός σε λίσσομαι. τὸν δʼ ἀγρίοις ὄσσοισι παπτήνας ὁ παῖς, πτύσας προσώπῳ κοὐδὲν ἀντειπών, ξίφους ἕλκει διπλοῦς κνώδοντας. ἐκ δʼ ὁρμωμένου πατρὸς φυγαῖσιν…
Sophocles, Antigone
-
…εἴκοσιν εἰς Κελαινάς, τῆς Φρυγίας πόλιν οἰκουμένην, μεγάλην καὶ εὐδαίμονα. ἐνταῦθα Κύρῳ βασίλεια ἦν καὶ παράδεισος μέγας ἀγρίων θηρίων πλήρης, ἃ ἐκεῖνος ἐθήρευεν ἀπὸ ἵππου, ὁπότε γυμνάσαι βούλοιτο ἑαυτόν τε καὶ τοὺς ἵππους. διὰ μέσου…
Xenophon, Anabasis