ἀδαήμων
ἀδαήμων, unknowing, ignorant of
Could not find ἀδαήμονι in Logeion dictionaries.
ἀδαήμονι Adjective: masculine dative singular, Adjective: feminine dative singular, Adjective: neuter dative singular of ἀδαήμων
- unknowing, ignorant, c. gen., μάχης ἀδαήμονι φωτί Il. 5.634; κακῶν ἀδαήμονες Od. 12.208; ἀ. τῶν ἱρῶν τῶν ἐν Ἐλευσῖνι Hdt. 8.65, cf. Matro Parod.Fr. 6, Hierocl. in CA 4 p.425 M.: abs., Ps.-Phoc. 86.
que ignora, desconocedor c. gen.
μάχης
κακῶν
τῶν ἱρῶν τῶν ἐν Ἐλευσῖνι
Μοισᾶν
Ἑρμεία<ο> ... μύθων
καμάτων
ἀμπλακίης
κρυφίων
• abs.
οὐ γὰρ μῦθος ... ἀ.
μάτην ἀ.
ἄνθρωπος
-ονος [ἀ-1 + δαήμων.]
Ignorant of, not experienced or versed in.
With genit.: μάχης Il. 5.634, Il. 13.811; κακῶν Od. 12.208, πληγέων Od. 17.283.
- 1ignorant c. gen. οὔτοι με ξένον οὐδʼ ἀδαήμονα Μοισᾶν ἐπαίδευσαν κλυταὶ Θῆβαι fr. 198a.
- unknowing, ignorant of a thing, c. gen., Il.; κακῶν ἀδαήμονες Od.