ἀδαίδαλτος
ἀδαίδαλτος, not carved, plain
ἀδαίδαλτος, ον,
- not carved, plain, Orph. A. 403.
que no tiene ornamentación
πλεκταί
Ὀλύμπου τὰς ἀ[δαί]δαλτους πύλας
ἀ·δαίδαλτος, ος, ον, travaillé sans art, Orph. Arg. 405.
Étym. ἀ, δαιδάλλω.
ἀδαίδαλτος, kunstlos, Orph. Arg. 405.