ἄδαιτος
ἄδαιτος, of which none might eat
ἄδαιτος, ον, (δαίνυμαι)
- of which none might eat, θυσία A. Ag. 151.
que carece de banquete
θυσία ἄ.
sacrificio carente de festín de la muerte de Ifigenia
ἄ·δαιτος, ος, ον, sans festin (sacrifice) Eschl. Ag. 147.
Étym. ἀ. δαίνυμαι.
ἄδαιτος, θυσία, nicht zu essen, Aesch. Ag. 147.
ἄδαιτος
δαίνυμαι
- of which none might eat, Aesch.