ἀδάϊκτος
ἀδάϊκτος, undestroyed
ἀδάϊκτος, ον,
- undestroyed, Q.S. 1.196, 11.165.
no destruido
πόλις
σθένος
ἀ·δάϊκτος, ος, ον, non déchiré, Q. Sm. 1, 196.
Étym. ἀ. δαΐζω.
ἀδάϊκτος, unzerstört, Qu.Sm. 1.196.