Logeion | ἀλγεινός

ἀλγεινός, ή, όν,

painful, grievous, A. Pr. 199, 240, S. OT 1530, E. Med. 1037; τὰ μέλλοντα ἀ. Th. 2.39, cf. ib. 43 (Comp.). Adv. -νῶς S. Ant. 436, Pl. Grg. 476c.
- II rare in pass. sense, feeling pain, suffering, S. OC 1664.—Comp. and Sup. in common use ἀλγίων, ἄλγιστος (q. v.), but ἀλγεινότερος, -ότατος, Th. 2.43, Pl. Grg. 477d, Smp. 218a, Arist. Pr. 890a37, and v.l. Isoc. 14.48. Hom. form ἀλεγεινός, q.v.

I

1 doloroso, penoso ἐπιμήνια Hp.Mul.2.146, διάθεσις Hp.Praec.9, θάνατος Pl.Ti.81e, cf. IPrusa 55 (II/III d.C.), τμῆμα Pl.Grg.476c, πληγή Arist.Pr.890^a37, cf. Ph.1.283, νόσοι ISmyrna 539.1 (I/II a.C.)

• de palabras y sentimientos πημονή A.Pr.238, μῦθος S.Ant.12, cf. El.762, ἔρως E.Hipp.775, ἀλγεινὰ μέν μοι καὶ λέγειν ἐστὶν τάδε A.Pr.197, μηδὲν ἀλγεινὸν παθών S.OT 1530, δίκη E.Ba.1328, ἀνάγκη X.Mem.3.12.2, αἴσθησις Pl.Ti.77b

• subst. τὰ ἀ. dolores, sufrimientos ἔχεις ... ἀλγείν' E.Hel.252, τῇ τε ὄψει ... ἀλγεινὰ καὶ τῇ γνώμῃ Th.7.75, τὰ μέλλοντα ἀ. Th.2.39, ταῖς ἐλπίσιν τἀλγεινὰ παραμυθούμενος Men.Fr.782, cf. Ph.1.127, sg. τὸ ἔπειτα ἀλγεινόν el dolor futuro D.C.36.14

• compar. adverb. μᾶλλον δὲ κἀκείνων ἀλγεινότερον ὀδυνώμενοι Gr.Nyss.Melet.452.17.

2 dolorido, doliente ἀνὴρ γὰρ οὐ στενακτὸς οὐδὲ σὺν νόσοις ἀλγεινὸς ἐξεπέμπετο S.OC 1664, ἀλγειναὶ δ' ἐκάμοντο συνάλικες AP 7.711 (Antip.Sid.)

• lleno de penas βίοτος E.Med.1037, βίος X.Cyr.3.3.52, Plu.2.238a.

II adv. -ῶς dolorosamente ἡδέως ... κἀλγεινῶς S.Ant.436, φέρειν S.Ph.1011, cf. Pl.Grg.476c.

ἀλγεινός, ή, όν :

1 qui cause de la douleur, douloureux, pénible, Eschl. Pr. 197, etc. ; Soph. O.R. 1530, etc. ; Eur. Med. 1037, etc. ; Xén. Cyr. 3, 3, 24 ; Plat. Tim. 81e, etc. ||

2 qui éprouve de la douleur, qui souffre, Soph. O.C. 1664 ||

Cp. -ότερος, Thc. 2, 43 ; Plat. Gorg. 477d.

Sup. -ότατος, Xén. Mem. 3, 12, 2 ; Plat. Conv. 218a ; ttef. les Att. préfèrent ἀλγίων, ἄλγιστος.

Étym. ἄλγος.

ἀλγεινός -ή -όν, ep. ἀλεγεινός [ἄλγος] comp. ook ἀλγίων, superl. ook ἄλγιστος
1. smartelijk, pijnlijk.
2. moeilijk: ἀλγίστη δαμάσασθαι zeer moeilijk om te temmen Il. 23.655.
3. pijn ondervindend, pijn lijdend: οὐδὲ σὺν νόσοις ἀλγεινὸς ἐξεπέμπετ(ο) en hij is ook niet heengegaan terwijl hij ziek was en pijn leed Soph. OC 1664.

ἀλγεινός, 1) schmerzhaft, kränkend, Tragg., und Prosa, z.B. Plat. θάνατος ἀλγ. καὶ βίαιος Tim. 81e ; τὰ ἀλγεινά Thuc. 2.89.
2) leidend, σὺν νόσοις ἀλγεινὸς ἐξεπέμπετο Soph. O.C. 1660 ; αἰὼν ἀλγ. καὶ ἀβίωτος Xen. Cyr. 3.3.24 ; βίος Plut.
• Adv. ἀλγεινῶς , φέρειν Soph. Phil. 999. S. ἀλγίων.
Der regelmäßige Kompar. ἀλγεινότερος Plat. Gorg. 477d, Symp. 218a.

ἀλγεινός ἄλγος

- IAttic for Epic ἀλεγεινός, giving pain, painful, grievous, Trag., Thuc.:—adv. -νῶς, Soph., Plat.
- IIrare in pass. sense, feeling pain, grievously suffering, suffering, Soph. —Cf. ἀλγίων, -ιστος.

Menu

Word wheel

ἀλγεινός

Saved

Recent