Logeion | ἀναπέτομαι

ἀναπέτομαι, poet. ἀμπέταμαι IG 14.1934 f, late ἀναπετάομαι v.l. in Gp. 2.5.12: fut. -πτήσομαι: aor. ἀνεπτόμην or ἀνεπτάμην, in Trag. also ἀνέπτην, 3 pl. ἀνέπτησαν Ant.Lib. 14.4:—

fly up, fly away, ἢν . . ἀναπτῆσθε ἐς τὸν οὐρανόν Hdt. 4.132, cf. 5.55; οἰχήσονται ἀναπτόμενοι Antipho Fr. 58; αἰθερία δʼ ἀνέπτα E. Med. 440; ἀνʼ ὑγρὸν ἀμπταίην αἰθέρα Id. Ion 796; ἀναπέτομαι δὴ πρὸς Ὄλυμπον Anacr. 24 = Ar. Av. 1372, cf. 35, Lys. 774; εἰ . . πτηνὸς γενόμενος ἀνάπτοιτο Pl. Phd. 109e; εἰς τὸν οὐρανὸν ἀναπτήσῃ Id. Lg. 905a, cf. Aeschin. 3.209; hurry off, Luc. Alex. 30: metaph., ἀμπτάμενα φροῦδα πάντα κεῖται E. Andr. 1219.
- - 2 metaph., to be on the wing, περιχαρὴς δʼ ἀνεπτάμαν S. Aj. 693; ἀνέπταν φόβῳ Id. Ant. 1307.—Cf. ἀνίπταμαι.

1 remontarse, alzar el vuelo ἐς τὸν οὐρανόν Hdt.4.132, cf. 2.55, Antipho Fr.57, E.Hec.1100, ἀν' ὑγρὸν ἀμπταίην αἰθέρα E.Io 796, cf. Med.440, Alciphr.4.16.5, πτηνὸς γενόμενος ἀνάπτοιτο Pl.Phd.109e, cf. Lg.905a, Aeschin.3.209, ἢν ... ἀνάπτωνται πτερύγεσσιν ἐξ ἱεροῦ ναοῖο χελιδόνες Ar.Lys.774, cf. Au.1373, εἰς τὸ πέλαγος Arist.HA 615^b2, abs., Arist.HA 613^b20

• fig. del poeta ἀναπέτομαι δὴ πρὸς Ὄλυμπον Anacr.83.1.

2 fig. volar, correr mucho περιχαρὴς δ' ἀνεπτάμαν S.Ai.693, ἀνέπταν φόβῳ S.Ant.1307, ἀμπτάμενα φροῦδα πάντα E.Andr.1219, cf. Luc.Alex.30, jugando con las dos acepciones ἐκ τῆς πατρίδος ἀμφοῖν τοῖν ποδοῖν Ar.Au.35.

ἀνα·πέτομαι (f. -πτήσομαι, ao. 2 ἀνεπτόμην) s’envoler, Eschl. Suppl. 782 ; Eur. Med. 440 ; Plat. Phæd. 109e, etc. ; ἐς τὸν οὐρανόν, Hdt. 4, 132 ; Plat. Leg. 905a, au ciel : πρὸς Ὄλυμπον, Ar. Av. 1372, vers l’Olympe ; fig. s’élancer, bondir (de joie ou de peur) Soph. Aj. 693, Ant. 1307 ||

➳ Ao. 2 dor. ἀνεπτόμαν [μᾱ] Soph. Aj. 693. Ao. 2 pass. dor. au sens moy. ἀνέπταν [τᾱ] Soph. Ant. 1307, d’où opt. poét. ἀμπταίην, Eur. Ion 796 ; part. fém. poét. ἀμπτᾶσα, Eschl. Suppl. 782. Ao. moy. part. poét. ἀμπτάμενος, Eur. Andr. 1219.

ἀνα-πέτομαι, poët. ἀμπέτομαι, poët. aor. Dor. act. ἀνέπτᾱν, med. ἀνεπτάμᾱν, opt. ἀμπταίην, ptc. act. f. ἀμπτᾶσα, med. ἀμπτάμενος, omhoog vliegen, wegvliegen: αἰθερία … ἀνέπτα zij (schaamte) is de lucht in gevlogen Eur. Med. 440; overdr.: περιχαρὴς … ἀνεπτάμαν ik vlieg van geluk Soph. Ai. 693; ἀμπτάμενα φροῦδα πάντ’ ἐκεῖνα dat alles (geluk) is weggevlogen Eur. Andr. 1219.

ἀναπέτομαι, = ἀνίπταμαι, auffliegen, Her. und Folgde ; übertr., von heftigen Gemütsbewegungen, ἀνεπτόμαν Soph. Aj. 678 ; ἀνέπταν φόβῳ Ant. 1292 ; ἀναπτῆσθε. conj. aor., Her. 4.132 ; ἀναπτῶνται Ar. Lys. 774 ; εἰς τὸν οὐρανὸν ἀναπτήσει (2. pers. fut.; ἀναπτήσομαι Aesch. 3.209), Plat. Legg. X.905a, du wirst hinausfliegen ; ἀναπτέσθαι Phaed. 109e.

ἀναπέτομαι

- - 1to fly up, fly away, Hdt., etc.
  - 2metaph. to be on the wing, ἀνεπτόμαν Soph.; ἀνέπταν φόβωι Soph.

Menu

Word wheel

ἀναπέτομαι

Saved

Recent