ἀναπήγνυμι
ἀναπήγνυμι, to transfix, impale
ἀναπήγνῡμι,
- transfix, fix on a spit, λαγῷʼ ἀναπηγνύασι Ar. Ec. 843.
- 2 impale, crucify, τινὰ ἐπὶ τοῦ ξύλου Alex. 222; τὸ σῶμα διὰ τριῶν σταυρῶν Plu. Art. 17.
- 3 intr. pf. ἀναπέπηγα project sharply, of headlands, Philostr. VA 3.23.
I
1 ensartar
λαγῷ' ἀναπηγνύασι
• crucificar
τὸν ... Θεόδοτον ... ἐπὶ τοῦ ξύλου
τὸ μεν σῶμα πλάγιον διὰ τριῶν σταυρῶν
2 montar, preparar
βωμὸν ... καὶ ξύλα
II sobresalir
οὗπερ πολλὰ τῶν ἀκρωτηρίων ἀναπέπηγεν
ἀνα·πήγνυμι (f. ἀναπήξω, ao. ἀνέπηξα, pf. ἀναπέπηγα) ficher de bas en haut, d’où :
1 ficher au haut de, ficher sur : ἐπί et le gén. DH. 4, 52 ; ὑπέρ et le gén. Plut. Crass. 26 ||
2 embrocher, Ar. Eccl. 843 ||
3 empaler avec ἐπί et le gén. Alex. (Ath. 134b) ; Str. 165 ||
4 crucifier, Plut. Artax. 17.
ἀναπήγνυμι, (πήγνυμι), anheften, λαγῷα, anspießen, Ar. Eccl. 843 ; ἂν ἀναπήξαιμι ἐπὶ τοῦ ξύλου Alex. Ath. IV.134b ; – Perf. intr., κεφαλὴ ὑπὲρ αἰχμῆς ἀναπεπηγυῖα, ein auf eine Lanze gesteckter Kopf, Plut. Crass. 26.
ἀναπήγνυμι
- to transfix, impale, Plut.