ἀναπηρία
ἀναπηρία, lameness, mutilation
ἀναπηρ-ία, ἡ,
- lameness, mutilation, Cratin. 168, Arist. Rh. 1386a11; of the crocodileʼs tongue, stunted development, Id. PA 660b26.
1 mutilación Cratin.168, Ar.Fr.445,
ἀ. τῶν σκελῶν
δεῖ ὑπολαμβάνειν ὥσπερ ἀναπηρίαν εἶναι τὴν θηλύτητα φυσικήν
2 atrofia
ἀναπηρία, ας (ἡ) état d’un corps estropié, infirmité, Crat. (Poll. 2, 61) ; Arstt. Probl. 10, 26 ; Rhet. 2, 8, 10, etc.
Étym. ἀνάπηρος.
ἀναπηρία, ἡ, Verstümmelung, Gebrechlichkeit, σκελῶν Arist. Probl. 10.26 ; vgl. rhet. 2.8 Poll. 2.61.