ἀντιφατικός
ἀντιφατικός, contradictory
ἀντι-φᾰτικός, ή, όν, in Logic,
- contradictory, only in Adv. -κῶς Arist. Int. 17b17, 22a34.
1 contradictorio
2 adv. -ῶς de forma contradictoria Arist.Int.17b17, 22a34.
ἀντιφατικός, ή, όν [φᾰ] contradictoire, Arstt. Interpr. 7, 6.
Étym. ἀντίφημι.
ἀντιφατικός, widersprechend, λόγος Arist.