ἀντιτυπής
ἀντιτυπής, resisting, repellent
ἀντιτῠπ-ής, ές,
- resisting, repellent, Hdn. 6.7.7; συγκρίσεις Epicur. Nat. 2.9; of αἴσθησις, Stoic. 2.115.
- 2 metaph., hard, Alex.Aphr. de An. 125.9; ἀ. καὶ στερρὸν ὁ πόνος Ph. 2.162.
- II of sounds, clashing, dissonant, D.H. Comp. 22, al.
1 compacto, denso, macizo
συγκρίσεις
τὸ ῥεῖθρον
• subst. resistencia
τὸ ἀντιτυπὲς αὐτῇ διδόασι
2 fig. duro
πικρὸν δὲ καὶ ἀντιτυπὲς καὶ σκληρὸν ὁ πόνος
ἀντι·τυπής, ής, ές [ῠ]
1 qui résiste fermement, Hdn 6, 7 ||
2 p. suite, dur, rude, Phil. 2, 162.
Étym. ἀ. τύπτω.
ἀντιτυπής, ές, zurückstoßend, widerstehend, Sp.