ἀριστοπόνος
ἀριστοπόνος, working excellently
ἀριστο-πόνος, ον,
- working excellently, χεῖρες Pi. O. 7.51; μέλισσα Ps.-Phoc. 171; ὑμέναιοι AP 9.466: pl., ἀριστοπονῆες, as if from -πονεύς, Man. 4.512. Adv. -νως App.Anth. 3.182.
- II excellently wrought, μέλαθρον Nonn. D. 44.79.
ἀριστο·πόνος, ος, ον [ᾰ] très laborieux, très industrieux, Ps.-Phocyl. 171.
Étym. ἄ. πένομαι.
ἀριστοπόνος, am besten arbeitend, χείρ Pind. Ol. 7.51 ; μέλισσα Phocyl. bei Schol. Nic. Al. 448 ; Ep.adesp. (IX.466) ὑμέναιοι, etwas dunkel.