ἀριστοτόκεια
adj. fem. madre de nobles hijos
γυνή
ἄκοιτις
μῆτερ ἀριστοτόκεια
ἀριστο·τόκεια, ας (ἡ) [ᾰ] qui enfante les plus nobles fils, Thcr. Idyl. 24, 72 ; Triphiod. 401.
Étym. ἄ. τοκεύς.
ἀριστοτόκεια, γυνή, die trefflichsten Kinder gebärend, Theocr. 24.72.