ἀστίτης
ἀστίτης, townsman, citizen
ἀστίτης [ῑ], ου, ὁ, (ἄστυ)
- townsman, citizen, S. Fr. 92; spelt ἀστείτης in CIG 2134b23.
ciudadano
οὐ γάρ τι θεσμὰ τοῖσιν ἀστίταις πρέπει
ἀστίτης, ου (ὁ) [ῑ] citadin, Soph. fr. 81.
Étym. ἄστυ.
ἀστίτης, ὁ, der Bürger, Städter, Soph. frg. 81, 82.