ἄστονος
ἄστονος, without sighs
ἄστονος, ον,
- without sighs, πότος ἄ. a potion to chase away sighs, dub. in Anacreont. 50.6, cf. Max.Tyr. 3.9.
- II (ἀ- intens.) = μεγαλόστονος, Hsch.
1 contrario a los gemidos, que trae alegría
πότος
ἡδονή
2 lastimero Hsch.
ἄ·στονος, ος, ον, ennemi des gémissements, joyeux, Anacr. 55, 6.
Étym. ἀ, στένω.
ἄστονος, (στένω),
1) ohne Klage ; aber bei Aesch. Spt. 839 ναύστολος ἄστ., mit Klagen erfüllt. S. ἄστολος.
2) πότος, Klagen verscheuchend, Anacr. 55.6.
1) ohne Klage ; aber bei Aesch. Spt. 839 ναύστολος ἄστ., mit Klagen erfüllt. S. ἄστολος.
2) πότος, Klagen verscheuchend, Anacr. 55.6.