ἀστομάχητος
ἀστομάχητος, without anger
ἀστομάχητος [ᾰ], ον,
- without anger (i.e. not angered), PBaden 35.17 (i A. D.), Alciphr. 2.2. Adv. -τως IG 14.2095.
no enfadado, PBaden 35.17 (I d.C.), Alciphr.4.17.2, IUrb.Rom.1039 (imper.), Herm.Vis.1.2.3, CIL 6.10662.
ἀ·στομάχητος, ος, ον [μᾰ] sans colère, Alciphr. 2, 2, 2.
Étym. ἀ, lat. stŏmăchari.
ἀστομάχητος, ungeärgert, Alciphr. 2.2.