Logeion | ἀστονάχητος

ἀστονάχητος [ᾰ], ον, = sq., IG 14.2111.

que no gime γραῦς IUrb.Rom.1356.3 (I/II d.C.).

ἀ·στονάχητος, ος, ον [νᾰ] qui ne gémit pas, Anth. App. 337.

Étym. ἀ, στοναχέω.

ἀστονάχητος, = ἄστονος, Ep.adesp. 696 (APP 337).

ἀστονάχητος στοναχέω

Menu