ἀψυχέω
ἀψυχέω, swoon
ἀψῡχ-έω,
- swoon, Hp. Morb. 2.5, Epid. 7.1.
1 medic. desmayarse, desfallecer
ἀνακαθεζόμενος ἐς δίφρον ἠψύχησε
• en v. med. estar sin aliento
δίκορσος εἰμί, καίπερ ἀψυχουμένη
2 comportarse cobardemente Phot.
ἀψυχέω-ῶ (ao. ἠψύχησα) [ῡ] être inanimé, Hpc. 463, 15 ; 1207a.
Étym. ἄψυχος.
ἀψυχέω, [ῡ], leblos sein, ohnmächtig werden, Hippocr.