ἀψόφητος
ἀψόφητος, noiseless
ἀψόφ-ητος, ον, (ψοφέω)
- noiseless, c. gen., ἀ. κωκυμάτων without sound of . ., S. Aj. 321.
silencioso
ἐμὲ δ' ἀψόφητον εἴη βιοτὰν ἄσημον ἕλκειν
• c. gen.
ὁ δὲ ... ἀ. ὀξέων κωκυμάτων ὑπεστέναζε
ἀ·ψόφητος, ος, ον, sans bruit : ἀ. κωκυμάτων, Soph. Aj. 321, sans aucun bruit de lamentations.
Étym. ἀ, ψοφέω.
ἀψόφητος, geräuschlos, still, ὀξέων κωκυμάτων, ohne lauter Wehklagen Geräusch, Soph. Aj. 314.
ἀψόφητος
ψοφέω
- noiseless; c. gen., ἀψ. κωκυμάτων without sound of wailings, Soph.