ἄψοφος
ἄψοφος, noiseless
ἄψοφ-ος, ον,
- = ἀφόφητος, S. Tr. 967 (lyr.), E. Tr. 887, Com.Adesp. 1310, Arist. de An. 420a7. Adv. -φως and -φέως EM 183.22.
1 que no hace ruido, silencioso
βαρεῖαν ἄψοφον φέρει βάσιν
ἴχνος
ἄ. κέλευθος
θεὸς δ' ἰχνεύουσα δι' ὕδατος ἄψοφον ἀκτήν
αὐτὸς ... ἄψοφον ὁ ἀήρ
ἀπὸ τῆς ἀψόφου ... ἐκπνοῆς
ὑδάτων δὲ χύσις ἄ. στάτω
• fig. de abstr.
θεωρία ἄ.
• de la boca callada
ἄψοφον ἔχειν στόμα
2 adv. -ως jón. -έως sin ruido, silenciosamente Plot.4.3.4, EM 377, 523, An.Ox.1.374.
ἄ·ψοφος, ος, ον, sans bruit, Hpc. 344, 51 ; Soph. Tr. 967 ; Eur. Tr. 887 ; Plut. Nonn. etc.
Étym. ἀ, ψόφος.
ἄψοφος, geräuschlos, still, στόμα ἔχειν B.A. p. 9 ; κέλευθος Eur. Troad. 887 ; Soph. Trach. 968.