ἀψυχία
ἀψυχία, want of life: want of spirit, faint-heartedness
ἀψῡχ-ία, Ion. -ιη, ἡ,
- swooning, syncope, Hp. VM 10, Coac. 222.
- II want of spirit, faint-heartedness, A. Th. 259, 383, E. Alc. 642, etc.
1 falta de ánimo
ἀψυχίᾳ γὰρ γλῶσσαν ἁρπάζει φόβος
• cobardía
ἡ τἄρα διαπρέπεις ἀψυχίᾳ
• desesperación
ἰέναι εἰς ἀψυχίαν
2 medic. desfallecimiento, lipotimia
ὑποχώρησις συχνὴ χολῆς ἐγένετο μετὰ ἀψυχίης
ὀμμάτων ἀμαύρωσις ἅμα ἀψυχίῃ
ἀδυναμίη καὶ ἀ.
ἢν ἀψυχίαι ἔχωσι καὶ μὴ ἰσχύῃ
• paro respiratorio
ἐστὶ δὲ ὅτε ἅλες ἑλκύσας πάλιν ἀθρόον ἐξέπνει ὥσπερ ὑπ' ἀψυχίης
ἀψυχία, ας (ἡ) [ῡ]
1 perte du souffle, c. à d. de la vie, Hpc. 76h, 155a ; défaillance, Eschl. Sept. 259 ||
2 manque de cœur, lâcheté, Eschl. Sept. 259, 383 ; Eur. Alc. 642, etc. ||
➳ Ion. ἀψυχίη, Hpc. ll. cc.
Étym. ἄψυχος.
ἀψυχία, [ῡ], ἡ, Leblosigkeit, Ohnmacht, Hippocr.; Feigheit, Aesch. Spt. 244 ; Eur. Alc. 645, 699.
ἀψυχία
from ἄψυχος
- want of life: want of spirit, faint-heartedness, Aesch., Eur.