ἀψυχαγώγητος
ἀψυχαγώγητος, not rejoicing the heart
ἀψῡχ-ᾰγώγητος, ον,
- not rejoicing the heart, Plb. 9.1.5. Adv. -τως without being comforted, Jul. Or. 8.252a.
1 poco ameno
ἀνάγνωσις
2 adv. -ως sin consuelo
πρὸς τοῦθ' ἕξων οὐκ ἀπορρᾳθυμήτως οὐδὲ ἀ. ἐννοῶ
ἀψυχαγώγητος, ος, ον [ῡᾰ] qui ne réjouit pas (litt. qui n’entraîne pas) le cœur, Pol. 9, 1, 5.
Étym. ἀ, ψυχαγωγέω.
ἀψυχαγώγητος, [ῡ], nicht herzerfreuend, unangenehm, Pol. 9.1.