ἁμιλλητήριος
ἁμιλλητήριος, of contest
ἁμιλλ-ητήριος, α, ον,
- of contest, ἵππος Philostr. VA 2.11, Gym. 26; ἅρμα Aristid. Or. 37(2).15; ἀγῶνες Men.Prot. p.1 D.:— τὸ ἁ. place of contest, Suid.
I
1 de carrera, de competición
ἅρμα
ἵππος
τῶν ἵππων ἀγῶνες
2 vehemente, agresivo
λόγοι
II subst. τὸ ἀ.
1 plu. competiciones (quizá musicales) Milet 1(3).133.14 (Mileto V a.C.).
2 sg. estadio, lugar en que se compite Sud.
ἁμιλλητήριος, α, ον [ᾰμ] propre à la lutte : ἁμ. ἵππος, Philstr. 60, cheval de course.
Étym. ἁμιλλητήρ.
ἁμιλλητήριος, ἵπποι, Rennpferde, Aristid.