Ἀριστοτελικός
Could not find Ἀριστοτελικὸν in Logeion dictionaries.
Ἀριστοτελικὸν proper-name adjective masculine accusative singular, proper-name adjective neuter nominative singular, proper-name adjective neuter vocative singular, proper-name adjective neuter accusative singular of Ἀριστοτελικός
1 aristotélico, de Aristóteles
Ἑρμῖνον τὸν Ἀριστοτελικόν
Ἀριστοτελικὰ ἀπηχήματα
τοὺς ἀριστοτελικοὺς λαβυρίνθους
2 adv. -ῶς a la manera de Aristóteles Sch.Iambl.Comm.Math.p.103.
Ἀριστοτελικός, ή, όν [ᾰ] d’Aristote, aristotélique, Luc. 2, 393 Reitz ; οἱ Ἀ. Sext. 261, 6 Bkk. les disciples d’Aristote.
Étym. Ἀριστοτέλης.