ἀριστοφυής
ἀριστοφυής, of best nature
ἀριστο-φῠής [ᾰ], ές,
- of best nature, Ecphant. ap. Stob. 4.7.64 (in Sup. -έστατος).
de la mejor naturaleza
ἐν ... τᾷ γᾷ καὶ παρ' ἁμῖν ἀριστοφυέστατον μὲν ἄνθρωπος
ἀριστο·φυής, ής, ές (seul. sup. -έστατος) [ᾰ] d’une excellente nature, Ecphant. (Stob. Fl. 48, 64).
Étym. ἄ. φύω.
ἀριστοφυής, ές, von der besten Natur, bei Stob. Flor. 48.64 im superl.