Logeion | ἐγκληματικός

ἐγ-κλημᾰτικός, ή, όν,

liable to cause disputes, Arist. EN 1162b16, Pol. 1335a4. Adv. -κῶς Vett.Val. 293.35.
- II ἐ. δίκη criminal suit, Cod.Just. 4.20.16; αἰτία ἐ. PMonac. 7.62 (vi A. D.).

I que suscita querellas de la relación amistosa basada en τὸ χρήσιμον Arist.EN 1162^b16, τὸ πάρεγγυς de la proximidad de edad, Arist.Pol.1335^a4.

II jur.

1 acusador del dedo índice Melamp.Sal.A 101.

2 criminal, penal κεφάλαια ... χρηματικά [τ]ε καὶ ἐγκληματικά cargos civiles y criminales, BGU 2173.15 (V d.C.), αἰτία PMonac.7.62 (VI d.C.), δίκαι Cod.Iust.4.20.6.

III adv. -ῶς

1 suscitando querellas Vett.Val.281.12.

2 de modo acusatorio, como imputación τοῦτο ἐ. διηγεῖται Epiph.Const.Haer.66.63.7

• con acusación criminal Ath.Scholast.Coll.5.5.

ἐγκληματικός, ή, όν [ᾰ] qui concerne une accusation ou un accusateur, Arstt. Nic. 8, 13, 4.

Étym. ἔγκλημα.

ἐγκληματικός -ή -όν [ἔγκλημα] tot verwijten leidend.

ἐγκληματικός, ή, όν, zum Vorwurfe, zur Anklage gehörig, dazu geneigt ; Arist. Pol. 7.16, Eth. Nic. 9.15.
• Adv ., Sp.

ἐγκληματικός from ἔγκλημα ἐγκληματικός, ή, όν

litigious, Arist.

Menu

Word wheel

ἐγκληματικός

Saved

Recent