ἐκτόπιος
ἐκτόπιος, put away
Could not find ἐκτόπιον in Logeion dictionaries.
ἐκτόπιον Adjective: masculine accusative singular, Adjective: neuter nominative singular, Adjective: neuter vocative singular, Adjective: neuter accusative singular of ἐκτόπιος
- = ἔκτοπος, ἀπάγετʼ ἐ. με S. OT 1340 (lyr.); ἐ. συθείς Id. OC 119 (lyr.); ἠνύσατʼ ἐκτοπίαν φλόγα, = ἐξετοπίσατε (as the Sch.), ye have put away the fire, Id. OT 166 (lyr.).
- II foreign, Ath. 14.659a; outlandish, ὁρμαί Orph. H. 58.10.
1 situado o llevado lejos, alejado en uso pred.
ἀπάγετ' ἐκτόπιον ὅτι τάχιστά με
alejadme de aquí cuanto antesποῦ κυρεῖ ἐ. συθείς ...;
¿dónde se encuentra apartado?
• c. gen. separat.
ἐκτόπιοί τε δόμων ἀπαείρετε
ἠνύσατ' ἐκτοπίαν φλόγα πήματος
alejasteis la llama de la desgracia
2 extranjero, foráneo
μάγειρος
3 extraño, anormal
ὁρμαί
1) entfernt ; ἀπάγετʼ ἐκτόπιόν με ibd. 1340 ; ποῦ κυρεῖ ἐκτ. συθείς ; O.C. 119 ; O.R. 166 ἠνύσατʼ ἐκτοπίαν φλόγα πήματος, Schol. ἐξετοπίσατε, ihr entferntet ; fremd, ausländisch, Ath. XIV.659b.
2) wie ἔκτοπος, wunderlich ; ὁρμαί Orph. H. 57.10.
- ἠνύσατʼ ἐκτοπίαν φλόγα ye have put away the fire, Soph.