ἐκτόπιος
ἐκτόπιος, put away
ἐκτόπ-ιος, α, ον,
- = ἔκτοπος, ἀπάγετʼ ἐ. με S. OT 1340 (lyr.); ἐ. συθείς Id. OC 119 (lyr.); ἠνύσατʼ ἐκτοπίαν φλόγα, = ἐξετοπίσατε (as the Sch.), ye have put away the fire, Id. OT 166 (lyr.).
- II foreign, Ath. 14.659a; outlandish, ὁρμαί Orph. H. 58.10.
1 situado o llevado lejos, alejado en uso pred.
ἀπάγετ' ἐκτόπιον ὅτι τάχιστά με
alejadme de aquí cuanto antesποῦ κυρεῖ ἐ. συθείς ...;
¿dónde se encuentra apartado?
• c. gen. separat.
ἐκτόπιοί τε δόμων ἀπαείρετε
ἠνύσατ' ἐκτοπίαν φλόγα πήματος
alejasteis la llama de la desgracia
2 extranjero, foráneo
μάγειρος
3 extraño, anormal
ὁρμαί
ἐκτόπιος, ος ou α, ον :
1 éloigné : ἀπάγετ’ ἐκτόπιόν με, Soph. O.R. 1340, emmenez-moi loin de ces lieux ||
2 p. suite, étranger, Ath. 659a ||
3 extraordinaire, étrange, Orph. H. 57, 10 ||
➳ Fém. -ία, Soph. O.R. 166.
Étym. ἔκτοπος.
ἐκτόπιος, fem. ἐκτοπία Soph. O.R. 166 ch.,
1) entfernt ; ἀπάγετʼ ἐκτόπιόν με ibd. 1340 ; ποῦ κυρεῖ ἐκτ. συθείς ; O.C. 119 ; O.R. 166 ἠνύσατʼ ἐκτοπίαν φλόγα πήματος, Schol. ἐξετοπίσατε, ihr entferntet ; fremd, ausländisch, Ath. XIV.659b.
2) wie ἔκτοπος, wunderlich ; ὁρμαί Orph. H. 57.10.
1) entfernt ; ἀπάγετʼ ἐκτόπιόν με ibd. 1340 ; ποῦ κυρεῖ ἐκτ. συθείς ; O.C. 119 ; O.R. 166 ἠνύσατʼ ἐκτοπίαν φλόγα πήματος, Schol. ἐξετοπίσατε, ihr entferntet ; fremd, ausländisch, Ath. XIV.659b.
2) wie ἔκτοπος, wunderlich ; ὁρμαί Orph. H. 57.10.
ἐκτόπιος, α, ον
= ἔκτοπος, Soph.
- ἠνύσατʼ ἐκτοπίαν φλόγα ye have put away the fire, Soph.