ἐκτοπιστικός
ἐκτοπιστικός, migratory
ἐκτοπ-ιστικός, ή, όν,
- migratory, ἐ. ζῷα, opp. ἐπιδημητικά, Arist. HA 488a14; βίος Id. PA 694a5.
migratorio
τὰ μὲν (ζῷα) ἐπιδημητικὰ ... τὰ δ' ἐκτοπιστικά
γένη ὀρνίθων πτητικὰ ... ἢ ἐκτοπιστικά
ἐκτοπιστικός, ή, όν, qui aime à se déplacer, à émigrer, Arstt. H.A. 1, 1, 26, etc.
Étym. ἐκτοπίζω.
ἐκτοπιστικός, ή, όν, zum Entfernen, Verändern des Ortes geneigt ; Ggstz von ἐπιδημητικός, Arist. H.A. 1.1 ; βίος, Wanderleben, part. an. 4.12.